17-07-07

De dag begon niet leuk omdat Myrthe vannacht weer ziek is geworden. Ze had ons om 1:00 en 5:00 wakker gemaakt vanwege hartkloppingen en hoofdpijn. De tweede keer wilde ze een dokter spreken. Rick en ik waren nogal slaperig en wisten niet goed hoe we haar konden helpen. We merkte de afgelopen dagen al dat ze zich om veel dingen zorgen maakte, en dat ze heimwee had. Ze vond het fijn om met ons mee te reizen en durft niet alleen te reizen. Uiteindelijk heb ik haar met de eigenaar van het hostel naar een dokter gebracht. Depeder (eigenaar) kon ons goed helpen en nadat we de dokter wakker hadden gemaakt vertelde hij haar dat er eigenlijk niet zoveel aan de hand was. Dit helpte echter niet en ze besloot om in Utrakashi te blijven, Wij hebben besloten om wel verder te gaan ook omdat we een strak schema hebben en onze treintickets naar Agra voor dinsdag al hadden geboekt. We hadden besloten om met een Jeep verder te reizen (ipv bus). Dit was een goeie optie ookal zat de Jeep afgeladen vol. 15 man incl. één op het dak. De rit was letterlijk en figuurlijk een hoogtepunt .We reden langs diepe kliffen langs de ganges omhoog. Het weer was voor deze tijd van het jaar (monsoon) fantastisch! We hadden een helder zicht op alle besneeuwde bergtoppen van wel 6000m hoog. De rit duurde 6 uur maar ik heb me geen moment verveeld. Ook hebben we ongeveer 50 foto's en filmpjes gemaakt van alles wat we onderweg zagen en gebeurde. Geweldig! Hopelijk hebben we morgen weer zo'n mooie dag zodat we tijdens de 14 km lange tocht die ons te wachten staat nog meer fantastische Hymalaya landschappen kunnen genieten.