Election Day

Vandaag zijn er door het hele land de verkiezingen voor de provinciale raad. Voor Sri Lanka is dit op de landelijke verkiezing na de belangrijkste. Wat erg opvalt is dat de Sri Lankaanse verkiezingsstrijd hier toch wat anders verloopt als bij ons in Nederland. Alle partijen hebben hun eigen kleur, en deze domineren dan ook al weken het straatbeeld. Blauw is de kleur van de huidige regerende liberal party, rood staat voor de communistist party, groen is de united national partij, en rood/blauw is de peoples party (er is ook nog een partij voor de tamils, maar die kom je hier niet tegen). Op elke hoek van de straat slaken grote luidsprekers al weken leuzen om de mensen ervan te overtuigen dat zij de macht moeten hebben. Ik slaap al bijna vier dagen slecht, vanwege verschillende partijbijeenkomsten die tot laat in de nacht doorgaan met het afsteken van vuurwerk, slaan op de trommels en het drinken van veel Arrack. Vandaag heeft iedereen recht op een vrije (mid)dag, omdat er in de geboortestad gestemd moet worden, en dat kan wel eens heel ver weg zijn. Het is vandaag dan ook heerlijk rustig op straat! En morgen misschien ook, want als de verkiezingen onrustig verlopen kan het wel eens zijn dat de politie een curfew (straatverbod) oplegt, maar daar merk ik vooralsnog niks van.

South coast

Vrijdag middag de bus gepakt richting Unawatuna, mijn uitvalbasis om de zuidkust van Sri Lanka te verkennen. Deze plaats staat bekend om het mooiste strand van Sri Lanka, liggend in een mooie baai omringt door koraal, waardoor zwemmen veilig is. Unawatuna stond ooit bekend als 'de backpackers' plaats van Sri Lanka, maar zoals dat wel vaker gaat met populaire plaatsen verdringen grote hotels de kleine guesthouses. Na de Tsunimi konden de kleinere hostels hun hoofd letterlijk en figuurlijk niet meer boven water houden, er werden ze min of meer gedwongen hun land te verkopen. Ik heb gelukkig nog wel een leuk geusthouses gevonden, met een vriendelijk Sri Lankaanse eigenaar. Na te hebben ingecheckt heb ik mijn zwembroek aangetrokken, die ik vervolgens tot zondag middag niet meer uit heb gedaan! Het strand was Unawatuna was inderdaad idylish mooi, en na een verfrissende duik te hebben genomen in zee (27 graden), heb ik bij een strandtentje een heerlijk koud biertje gedronken. Toen ik erachter kwam dat er in het dorp geen pinautomaat was, heb ik een Tuk-tuk naar het 5 km verderop gelegen Galle genomen. Toen ik eenmaal in Galle was, en het fort bij zonsondergang het mooist is, heb ik gelijk besloten om deze plek te bezichtigen. Het fort voldeed aan de verwachtingen, en het was erg leuk om een Nederlandse tintje te proeven. S'avonds ben ik weer terug gegaan naar Unawatuna, waar ik heb geprobeerd wat contact te maken met wat westerse reizigers. Dit ging erg moeilijk aangezien het grootse gedeelte van de toeristen, suffe groepsreizigers, verliefde stelletjes, duitse bierbuiken of grijze bejaarden waren. Er was weinig te merken aan het toffe backpackers plaatsje wat Unawatuna ooit had moeten zijn. Gelukkig zijn de Sri Lankanen erg toegankelijk en heb ik de rest van de avond met de guesthouse eigenaar en zijn vriend op de veranda van mijn kamer zitten praten. Zaterdag had ik het idee om een surfcursus te gaan doen. Op aanraden van de eigenaar van het guesthouse, heb ik de bus richting Welligama gepakt. Hij wist in deze plaats een tof surfers guesthouse dat ook surflessen verzorgde. Het hostel was inderdaad een chille plek met surf dudes van over de hele wereld. De jongen die mij les gaf was pas 16 jaar, maar kon echt supergoed surfen, en ook les geven! We hebben samen bijna 4 uur in het water gelegen! Het is me meerdere malen gelukt om een golf te pakken, en (even) te blijven staan. Na 4 uur was ik helemaal gesloopt, en heb ik bij hostel in een hangmat uitgerust, en spelletjes gespeeld met een paar Japanners en een Braziliaan. Dit was waar ik naar op zoek was in Unawatuna, maar de plek heet tegenwoordig 'Surf view Inn' Welligama! Bij het hostel nog een heerlijk sandwitch gegeten, en tegen het eind van de avond heb ik weer een bus terug gepakt naar Unawatuna. De volgende dag, heb ik met een Tuk-tuk een ander deel van de zuid-kust verkend. Ik wilde nog naar het Kogala meer, wat bekend staat om de mooie eilanden, en 'wildlife'. Onderweg heb ik nog een schilpadden opvang huis bezocht, met hele lieve kleine schilpadjes van 4 dagen oud. Het Kogala meer heb ik met een heel klein visserbootje verkend, wat echt de moeite waard was. De eilandjes waren mooi en ik heb zelf wat apen en een hele grote zwemmende lizard gespot. S'middags heb ik een A/C bus terug gepakt naar Moratuwa. Het was weer een heel druk weekend waarin ik wederom veel heb meegemaakt. Ik ben weer lekker tot rust gekomen, en kan er wel weer een weekje tegen aan! Aanstaande zaterdag komt Martijn (eindelijk een reismaatje), en ik heb al wat leuke plannen voor onze weekenden.

Op het werk

Als je al deze verslagen leest denken jullie misschien wel dat ik één grote vakantie aan het houden ben!? Dat wil ik dus met dat met deze log even ontkrachtigen. Het klopt enigszins wel voor de weekenden, maar door de weeks wordt er heel hard gewerkt! Ik ben druk bezig met het realiseren van mijn opdracht, die bestaat uit het ontwikkelen van een implementatie rapport voor de nieuwe website, het ontwikkelen van de nieuwe website, en een adviesrapport over E-commerce. Naast het realiseren van mijn opdracht, doe ik ook veel praktische werkzaamheden voor Sri Toys. Ik heb dagelijks contact met Ferdinand, die onder andere verantwoordelijk is voor al het computerwerk dat de 'computer room' aflevert. De 'computer room' bestaat uit 3 personen, Pavithra, Pushpangi en Taraka, en aangezien Ferdinand zelf weinig tijd heeft voor het aansturen van deze mensen heeft mij gevraagd of ik deze taak over kom nemen. Een hele verantwoordelijke taak dus, waarin ik min of meer de leiding heb over de computer room. Wij zijn met z'n vieren druk bezig met het versturen van Direct Mails, en het ontwerpen van een nieuwe catalogus en prijslijsten. Mijn management capaciteiten blijken toch wel goed, want Ferdinand is erg tevreden over onze prestaties! Ik wordt voor mijn werk dan ook rijkelijk beloond, want vandaag heb ik mijn eerste gigantische salaris uitbetaling gekregen! 5000,- rupies oftewel 40,-Euro! Over 2 weken is mijn implementatierapport voor de nieuwe Sri Toys website af en kan ik beginnen met het realiseren ervan. Hierbij krijg ik hulp van Martijn, voor de mensen die hem niet kennen, een zeer goede vriend uit Gouda/Utrecht die nu (na zijn afstuderen) een wereldreis aan het maken is. Aangezien zijn geld een beetje op raakt en hij serieus behoefte had zijn kennis toe te passen, kwam hij met het briljante idee om 3 weken bij Sri Toys in Sri Lanka te werken. Ferdinand en Mr. Jajakody waren gelukkig ook erg enthousiast en vonden het geen probleem als wij dit klusje samen zouden klaren. Hij komt 1 april en blijft 3 weken, het lijkt me erg gezellig om al zijn verhalen te horen, en eindelijk weer eens een goed (Nederlands) gesprek op niveau te hebben. Misschien zijn de verslagen van de reizen interessanter, maar nu weten jullie in ieder geval dat ik door de weeks niet stil zit, en erg mijn best doe voor Sri Toys. Desalniettemin kijk ik alweer erg uit naar komend weekend, waarin ik weer richting het zuiden reis om, weer eens lekker te chillen op het strand en het oude Nederlande fort in Galle ga bezichtigen! Ps. Het is ongelofelijk maar waar, mijn schoenen zijn weer terecht! Na fantastisch detective werk heeft mijn goede vriend de politie officier de tas weten te traceren. Geweldig speurwerk dus! Waar maak je dit in Nederland nou nog mee?

Bobatele Waterfall

Jaja, jullie lezen het goed, Bobatele Waterfall en toch geen Adam's peak. Maandag middag na het werk ben ik samen met Radjeef in een veel te (gloed)hete bus richting Ratnapura gestapt. Ik baalde een beetje omdat niemand wist wanneer de bus vertrok, en ik ondertussen vele A/C bussen af en aan zag rijden. Radjeef ondernam geen enkel initiatief en bleef gewoon in die hete bus zitten wachten. Omdat hij zeer gebrekkig Engels spreekt, en ik het steeds heter kreeg was mijn kookpunt letterlijk en figuurlijk bereikt. Op dat moment besefte ik me hoe lekker het eigenlijk is om alleen te reizen! Ik was namelijk gewoon uitgestapt. 3,5 uur later, inmiddels alweer afgekoeld, kwamen we aan bij het dorpje waar hij woonde. Het was echt een gehucht met een paar huizen in the middle of the jungle. Volgens mij was ik daar de eerste blanke ooit! Na met zijn ouders kennis te hebben gemaakt, heb ik een rondje door het dorp gedaan om vervolgens al zijn ooms, tantes, neefjes en nichtjes te ontmoeten! Super grappig, maar op een gegeven moment gaat het wel vervelen om telkens; Lars, The Netherlands, 23 en student als standaard antwoord te geven. Na de kennismaking zijn we bij de neef (Haneka) van Radjeef die ook mee zou gaan de trip voor de volgende dag gaan bespreken. Het bleek dat de klim naar Adam's peak vanaf de Ratnapura zijde in totaal 15 uur zou bedragen! Voor de gangbare route van 7 uur (op en neer) waren we aan de verkeerde kant van de berg. Radjeef, en Haneka wilde de tocht nog wel doen, maar ik zag het niet zitten mede doordat ik de volgende dag ook nog terug wilde naar Moratuwa. Daarom hebben we uiteindelijk besloten om naar de nabijgelegen Bobatele Waterfall te gaan. Daarna zijn Radjeef en ik terug gegaan naar het primitieve huis van zijn ouders, waar ik in zijn bed mocht slapen terwijl hij bij zijn broer op de kamer sliep. De volgende dag hebben we met z'n vijven de bus richting de waterval gepakt. Bij de waterval was het erg leuk! Naast het genieten ervan, hebben hem beklommen en bovenop geluncht. Daarna hebben we onderaan de waterval gezwommen. Tijdens de tocht naar beneden, het kan ook haast niet anders met Lars, ben ik nog uitgegleden en heb mijn teen geblesseerd. Omdat het toch wel pijn deed zijn we nog even langs een dokter gegaan. Hij heeft me een zalfje gegeven en zei dat het wel in order zou komen met mijn 'footfinger' HAHA!! Omdat ik alleen mijn bergschoenen bij me had heb ik op aanraden van de dokter nog een paar slippers gekocht om mijn teen luchtig te houden. Aan het einde van de middag zijn we naar Ratnapura gegaan, waar ik een heerlijke A/C bus heb gepakt naar Moratuwa. In de bus heb ik kennis gemaakt met een zeer aardige politieofficier uit Colombo. Toen de bus halvewege een lekke band kreeg, en het nog wel een tijdje zou duren om te repareren heb ik samen met de agent een normale bus gepakt. Toen we bijna in Colombo waren, het kan ook haast niet anders met Lars, kwam ik erachter dat ik mijn tas waar ik mijn bergschoenen in had gedaan in de A/C bus had laten liggen. Toen ik het mijn reisgenoot vertelde begon hij gelijk druk rond te bellen. Hij belde naar zijn bureau om de A/C bus op te sporen. Al zijn inzet had alleen helaas geen resultaat. Hij heeft me beloofd dat hij de tas persoonlijk op zou sporen. Hij belt me vandaag voor het resultaat. Al met al weer een bewogen dag en weer genoeg beleeft! Dit weekend doe ik het maar weer eens rustig aan. Dus waarschijnlijk geen spannende avonturen.

Touts, refugees and football

Vrijdag middag om 15:25 begon met het vertrekken van de trein naar Kandy mijn weekend. De treinreis is echt een van de mooiste van Sri Lanka door een glooiend berglandschap met schitterende uitzichten over theeplantages en rijstvelden. Dit heb ik althans maar van mijn Singhalese buurman aangenomen toen we 2,5 uur later arriveerde. Ik heb namelijk alleen maar wolken, regen en mist kunnen aanschouwen:-( Volgende keer beter! Bij aankomst in Kandy was het imiddels droog en ben ik naar mijn hostel gelopen, maar toen de regen weer dreigde ben ik toch maar in een Tuk-Tuk gestapt. Khiri; de bestuurder die 18 dagen ouder dan mij is, bleek een toffe jongen die van voetbal en Bob Marley houdt. Nadat hij me bij het guesthouse had afgezet bood hij me een rondleiding door Kandy aan. Uiteindelijk kwamen we met wat biertjes boven op een berg met uitzicht over Kandy terecht! We hadden leuke gesprekken over muziek en voetbal. Hij vroeg of ik de dag erna mee wilde voetballen. Dit deed hij namelijk elke zaterdag op een veldje met wat vrienden. Een supergaaf voorstel dus! Die avond hebben we samen nog wat gegeten en heeft hij me bij het guesthouse afgezet. De volgende ochtend kwam ik met de iets minder leuke kant van Kandy in aanraking. Naast mooie natuur en oude temples staat deze plaats ook bekend om de vele en vervelende touts. Dit zijn mensen die over het algemeen heel vriendelijk en betrouwbaar overkomen, maar eigenlijk uit zijn op je geld. De man die ik ontmoette deed zich voor als dansleraar die bij een weeshuis werkte. Ik wil er eigenlijk niet teveel woorden aan vuil maken, maar het kwam erop neer dat hij me doekschilderijen wilde verkopen die naar zijn zeggen door weeskinderen gemaakt waren. Toen ik er later in het guesthouse achter kwam dat het gewoon een oplichter was en dat ik drie keer de prijs betaald had voelde ik me erg gepakt, en bedonderd. Ik heb uiteindelijk mijn geld wel terug gekregen, maar de ochtend was voor mij al verpest. Het gevolg van deze ontmoeting is dat ik daarna iedereen wantrouwde terwijl de meeste mensen hier juist zo oprecht vriendelijk en aardig zijn. Erg jammer. Na het incident heb ik de Temple of Tooth bezocht. Deze heilige tempel bewaard de tand van Bouddah. Bij de tempel ontmoette ik een aardige Afrikaan uit Sierra Leone. Hij is gevlucht naar Sri Lanka, omdat zijn ouders politiek activisten tegen het huidige militaristische regime zijn. Ik heb s'avonds met hem afgesproken om te gaan eten. Maar eerst zou ik natuurlijk gaan voetballen met Khiri and Friends. Hij kwam me bij mijn guesthouse ophalen en we zijn naar een veldje boven op een berg gereden. Het voetballen was supergezellig en deed me erg denken aan de nostalgische tijden op het Mammoet kunstgras veld in Gouda. Ook leuk dat mijn team met 7-3 won en dat alle doelpen op mijn conto zijn bijgeschreven! Na de wedstrijd heeft Khiri mij afgezet bij het restaurant waar ik met Smith de man uit Sierra Leone had afgesproken. Het eten was lekker en gezellig. We hadden interessante gesprekken over reizen en politiek. Hij wist me veel boeiende dingen te vertellen over de west Afrikaanse samenleving. Zondag heb ik nog in een luxe hotel in Kandy gezwommen, en daarna heeft Khiri mij afgezet bij het busstation. Ik heb hem beloofd zeker nog een keer te ontmoeten, en misschien wel volgende maand met Martijn (kan hij ook mee voetballen). Nu zit mijn weekend er dus alweer op, zou je denken....Ware het niet dat het hier overmorgen een nationale feest dag is. En ,zoals gezegd ga ik met Radjeef Adam's peak beklimmen. Lees hier later deze week meer over.