Maandag 21 april

We zijn aangekomen op het zuidereiland! De ferry oversteek was alleen wel hels, met 5 meter hoge golven die over het hoogste dek klotste. Het hele schip lag te kotsten (behalve ik). Gelukkig hadden we nog genoeg energie om de volgende dag een 8 uur durende toch door Abel Tasman National Parrk te maken, langs de ruige kustlijn en bounty strandjes. Gelopen met een jamaicaans meisje, ja man! Met pasen zijn we naar een zeehonden koloniet gelopen. Erg schattig (maar luie) beesten. Vandaag hebben we ons geluk beproeft met het zoeken naar goud. We kregen een goudzoekpan en wonder boven wonder na 3 kwartier vonden we nog echt goud ook. Kleine stukjes weleenswaar, maar een hele leuke ervaring.

Dinsdag 15 april

Volgende bestemming was Taupo. Een stadje aan het grootste meer van het zuidelijk halfrond. Eigenlijk een grote krater die is ondergeregend en de plaatse en de plaats waar een groep maori-rots-carvings te zien moesten zijn. Dit wilde we dus bekijken! Zondag gingen we daarom met een zeilboot het meer op, en ik mocht zelfs nog even de boot besturen.

Voor de dag erna heb ik veel engerie bespaard om de mooiste dag-tocht van New Zealand te lopen, the tarongi crossing. Een 8 uur durende slopende toch over ongeveer 2000m hoge kraters, tussen meren en besneeuwde bergtoppen. Ongelovelijk mooi. Rachel besloot het wat rustiger te doen en een thermal-park te bezoeken, genaamd, 'craters of the moon'.

Nu zitten we in Wellington, the Capital, en morgen gaan we naar 'the lord of the rings' tentoonstelling. Moet heel bijzonder zijn, met echte kostuums enz. De dag erna maken we de overtocht naar het Zuidereiland. Daar kijken we ook weer erg naar uit.

Vrijdag 11 april

Het stadje waar we nu zitten, Rotarura heeft een enorm magische uitstraling. Er komt namelijk overal kokend water/modder en stoom uit de grond (vanwege terminale activiteiten in de aarde). Jammer genoeg gaat dit gepaard met een rotte-eierenlucht haha. Vanavond gaan we lekker in een thermaal bubbelbad! Gisteren was een super coole dag. We zijn namelijk met een aantal mensen van onze tour wezen 'black water raften. Dat is in een wetsuit in een binnenband, door een ondergrondse grot drijven en glijden. Erg bijzonder want in de grote leven wormen die een magisch blauw licht uitstralen. Het leek net of wij omgeven waren door een sterrenhemel. Lastig uit te leggen, maar echt een hoogtepunt!

Vandaag hebben we ook de nodige actie gehad. We zijn namelijk met een gondel de berg op gegaan, om er vervolgens in een slee op wielen weer vanaf te racen. Heel er fun! Ondanks dat uit de bocht ben gevolgen heb ik Rachel wel verslagen!

Dinsdag 8 april

Australie ligt achter ons Het land dat we van top tot teen verkent hebben, heeft ons 7 maanden lang zeer goed vermaakt! De laatste dagen in Sydney hebben we besteed met winkelen, een bezoek aan het Olympisch park (zeker de moeite) en een guerilla-strijd met onze kamergenoten/sletten. Maar nu zitten we dan toch in Middle Earth, New Zealand. De vlucht naar Auckland verliep voorspoedig alleen waren de veiligheidsmaatregelen verscherpt, waardoor we bij de douane lang moesten wachten.

We zijn de volgende dag gelijk uit Auckland vertrokken naar het uiterste noorden van het land. The bay of Islands is inderdaad een baai vol mooie sub-tropische eilanden en het vakantiegebied voor de locals. We hebben een mooie wandeltocht gemaakt naar een uitzicht over de baai. Nu zitten we weer in Auckland en omdat het waarschijnlijk deze maand niet meer kan heeft Ra nog even gewinkeld. Morgen beginnen we onze grote tour met een bezoek aan the termal pools en de glowworm caves.

Zondag 30 maart

We zijn weer terug uit de bush. Ons WWOOF-ing avontuur is ons erg goed bevallen. De eigenaren zorgde erg goed voor ons, en we hadden ons eigen huisje met 2 gezellige Engelsen en kregen 4 sterren eten! In ruil daarvoor moesten we klusjes doen als; houthakken, tuinieren en verhuizen. We zijn nu toch echt weed-experts. De omgeving hielp erg mee, veel wildlife (de kangaroo's hopte overal) en groene bergen. Gisteren hadden we nog een power-cut meegemaakt, maar dat was eigenlijk heel gezellig (met z'n allen rond de open haard), en shitheat gespeeld.

Zaterdag 22 maart

'The Capital' is wel een van de gekste hoofdsteden van de wereld. Het is +/- 60 jaar geleden uit het niets opgebouwd en ligt nog steeds half in de bush! Er lopen nog overal kangaroo's rond, zelf bij het Parlement House. Toch is het een interessante stad met een prachtig national museum, en zijn we blij nu dat we nu dan echt alle 8 staten van Australie hebben gezien! Nu gaan we WWOOF'en in the snowy mountains. Werken voor gratis accommodatie en voedsel op een boerderij. Je verdiend niks, maar geeft ook niks uit! Houden we uiteindelijk nog meer geld over dan tomaten plukken. Haha.

Donderdag 20 maart

We zijn weer terug van onze derde 'werkavontuur'. Dit keer moesten we tomaten plukken voor omgerekend wel 4 gulden per uur. Gekkenwerk! Een beetje in de aarde vroeten op je knieen en dan bukken om saus tomaten te plukken. Na een hele zware dag werken kregen we samen wel 65 gulden. Daar konden we nog niet net onze accommodatie van betalen. Gelukkig hebben de vrijheid om te doen en laten wat we willen en zijn we gelijk weer vertrokken naar de hoofdstad Canberra. Deze gaan we een paar dagen verkennen en daarna gaan we proberen of we ergens anders nog kunnen werken.

Maandag 17 maart

Shit, shit shit, shit en nog 300 keer shittttt! Alle verslagen van deze maand tot nu toe kwijt! We weten ook niet hoe het kan. Neem in ieder geval maar van mij aan dat het een hele leuke maand was en dat we hele leuke dingen hebben gedaan in Tassie. Nu gaan we werken om wat geld te verdienen voor leuke activiteiten in New Zealand. Tot over een week dus. Samenvatting rest van de Maart:

• heel, heel, veel gewandeld (o.a. Een een helde 5 uur durende tocht naar het ruige zuidelijkste puntje van Australie door regen met oa bloedzuigers!
• Tasmanian Devel gezien
• Een van de 10 mooiste stranden van de wereld bezocht (wineglass Bay)
• Gepuzzeld met onze hippie guide
• Port Arthur (de historische werkkamp waar Britse veroordeelde in begin 1800 heen gestuurd werden) bezocht
• 's nachts pinguins gespot
• In Launceston gefeest en gehangglide
• Met luxe ferry overtocht naar Melbourne gemaakt (waar we nu alweer voor de 6e keer zijn!), en dolfijnen gespot!

Zaterdag 1 maart

We bevinden ons op dit moment in de hoofdstad van Tasmanie, Hobart, met spierpijn wel te verstaan. De afgelopen dagen zijn we namelijk heel actief geweest. In Tullah zijn we het meer opgegaan met een canoe. We hebben een gigantisch mooie tocht gemaakt tussen alle beboste bergen! Daarna had ik nog de energie om te gaan mountainbiken! In de volgende verbijfplaats Strahan, kregen we de mogelijkheid om een sandboard te huren. Omdat wij toch wel een beetje jaloers zijn op alle mensen die in de sneeuw zijn gingen we de duinen in. Zonder stoeltjeslift en minder snel, maar sandboarden was super lachen! Weer een echte Aussie ervaring om mee naar huis te nemen. Tasmanische dieren tot nu toe gespot: een slome Wombat, enorm veel kleine wallabies en een tasmanian devil (ze lijken geen meter op die uit de cartoon).

Dinsdag 25 februari

We zijn in Tasmanie aangekomen! En tot nu toe is het fantastisch. Tasmanie lijkt wel een ander land vergeleken met de rest van Australie. Zo groen en bergachtig! Onze trip begon echter met een aantal minder leuke incidenten. Allereerst verloor Rachel een stuk van haar kies terwijl ze een snoepje at. Op zich niet zo'n groot probleem afgezien van het feit dat ze hier wachtlijsten van een paar maanden hebben bij de tandarts. Nu kan ze dus pas in Nederland naar de tandarts. Tweede incident deed zich voor in de tent (rijmt!) in het prachtige Cradle Mountain. Nadat we een gigantisch mooie en lange dagtocht hadden gemaakt in de bergen, kwamen we moe maar voldaan aan bij onze tent. Terwijl we in het pikkedonker naar onze tent liepen hoorden we wat ritselen. Een slang dachten we meteen, maar het bleek een possum te zijn. Dit diertje (kleine kangoeroe-aap) had onze eten opgegeten en als dank daarvoor onze tent onder gepoept. Het was nog een hele klus om hem uit de tent te krijgen wat niet echt grappig was. Gelukkig kunnen we er nu om lachen (met kiespijn), ookal hebben ze nog wat gaten in mijn tent gemaakt. Nu slapen we bij een prachtig meer midden in de groene bossen. Morgen gaan we lekker kanoën en misschien gaan we mount Heemskerk nog beklimmen (genoemd naar het schip van Abel Tasman, maar wel een erg toepasselijke naam!)

Woensdag 19 februari

We hebben melbourne bereikt in een recordtijd wel te verstaan. In drie dagen ijn we van de ene kant van Australie naar de andere gereisd. Per bus en trein. Vooral de trein was erg luxe, compleet met douche, videos, lounge, snackbar en gratis handdoeken. In Alice kwamen we, heel toevallig, ook nog 2 bekenden tegen die we eerder in onze reis (west-kust) hadden ontmoet. Een gezellige avond was het gevolg. In Adelaide hebben we nog met 100.000 andere mensen gedemonstreed tegen oorlog en Bush. Dat was echt bijzonder om tussen al die mensen te lopen die allemaal hetzelfde voelde. In Melbourne hebben we lekker van het metropolische leven genoten, met alles wat daarbij komt kijken. Lekker uit eten, bioscopen en rondlopen tussen de mooie en hoge gebouwen. We vertrekken morgen met het vliegtuig (goedkoper dan boot) naar Tazmanie, waar we erg veel zin in hebben. Lekker weer normale tempraturen en geen outback landschap meer. We willen wel voor 9 maart weer terug zijn in Melbourne voor de Grand Prix. Verder gaat alles goed zonder onze Ford Falcon en het openbaar vervoer is tot nu toe goed geregeld!

Woensdag 12 februari

We zijn nu toch echt auto-loos. Het echte backpacken kan gaan beginnen! Het was echt een drama om alle spullen die we 5 maanden lang bij elkaar hadden verzameld in een tas te stoppen. We hebben dan ook een hoop weggegeven aan het Leger des Heils. Doet Rachel dus toch nog iets goed met haar shop verslavin. Vandaag gaan we Darwin verlaten. Ondanks dat we vooral druk zijn geweest met het verkopen van de auto hebben we nog aardig wat van de stad meegekregen. Het is echt een mengeling van aziaten en australiers, met veel leuke eettenten en mooie aboriginal- gallerieen. Rachel heeft bij één van die eettenten een kangaroo-burger gegeten! Het was nog best te eten ook, een beetje biefstuk. Nu gaan we eerst met de bus naar Alice Springs. Daar hebben we dan een dagje waarop we de volgende dag de trein naar Adelaide pakken. Eindbestemming Tasmanie.

Zaterdag 8 februari

Donderdag avond zijn we met dat Nederlandse koppel uit gegaan (erg gezellig maar zonder resultaat) maar zij bleven onder onze minimum verkoopprijs zitten. Maar dankzij Rachel d'r charmante verkooptechnieken en Lars zijn onderhandelingsvaardigheden waren ze vandaag overtuigd en kopen ze onze trots voor 4000AUD. 5 maanden auto heeft ons dus maar 1500 gekost! Vanavond zal de overdracht in de vorm van een etentje plaatsvinden. Dit zal betekenen dat we vanaf nu echt moeten gaan backpacken en niet meer volop kunnen shoppen (jammer Ra). Maar toch zijn we erg blij want we hadden toch niet echt zin om helemaal terug naar Sydney te rijden.

Donderdag 6 februari

De afgelopen dagen zijn we hard bezig geweest (erg saai) met het verkopen van onze auto. We hebben een advertentie gemaakt en onze auto op de backpacker car-market gestalt. We zijn ook nog wat dealers afgegaan alleen die geven helaas maar de helft van wat wij willen. Er zijn wel vorderingen, twee Nederlanders en een Vietnamees zijn geïnteresseerd. Nu het onderhandelen nog.

Maandag 3 februari

We zijn in Darwin aangekomen. De afgelopen week hebben we wel 3000 km afgelegd. En niet zonder de nodige problemen. Floodways zogrde voor natgeregende wegen, waardoor we af en toe gewoon een kleine rivier moesten doorkruizen. Hierbij begaf onze motor het, maar na hem 10 min te hebben laten koelen deed hij het gelukkig weer! Verder zijn we nog het Gregory NP in geweest. Door alle regenval van de afgelopen dagen, was het park gesloten. Toen wij aankwamen was het net open gegaan, dus wij waren de eerste die alles zagen. We kwamen maar net door de onverharde wegen maar de beloning was top! Geweldige kliffen en vuurrode steen massieven waar wij helemaal alleen doorheen liepen. Toch wel een heel avontuur als je daar zo midden in de outback staat. We zijn van plan om hier onze auto te verkopen, wat geen makkie gaat worden. Het seizoen is nog niet begonnen en er is veel concurrentie. Wish us good luck, want anders moeten we helemaal terug naar Sydney rijden. Vandaag zijn we naar het Lichfield NP geweest. Een erg mooi park met immens veel watervallen, de ene nog mooier dan de ander, en krokodillen!! Bij sommige watervallen waren mensen aan het zwemmen wat ons een beetje riskant leek. Krokodillen zijn toch een beetje ver-van-je-bed-show, gevaarlijk of niet.

Vrijdag 24 januari

Onze reis ging verder omhoog langs de West-kust, met als eerste stop Cervantes. Deze plaats is beroemd om 'the Pinnacles. Dat zijn een enorme hoeveelheid limestones bij elkaar in de woestijn, die als pilaren tot 2 meter boven de grond uitsteken. Echt een bizar verschijnsel dat moeilijk uit te leggen is. Vervolgens zijn we naar Geraldton (zusterstad van Lelystad) aan de batavia-kust gegaan.. Deze naam is natuurlijk niet voor niets. Onze eigen Batavia (VOC) is hier tenonder gegaan aan de terreur van het reef. Dat moesten we verder uitzoeken, dus hebben we het museum bezocht.

Van Australia

Vervolgens zijn we doorgereden naar Monkey Mia, met een overnachting in Kalbarri (waar we helaas het National Park niet inkwamen met onze ford). Het world heritage gebied van Monkey mia maakte gelukkig alles goed en niet alleen door zijn wereldberoemde dolfijnen. Ook de stomalieten (oudste levensvorm op aarde) levende rotsen, het schelpenstrand en een heuze reuze schildpad maakte dit een waar paradijsje. Het resort waar we verbleven had zelfs een hot-tub, voor coole zomeravonden. Maar t toppertje waren toch wel de dolfijnen zelf, die we twee keer van heel dichtbij hebben gezien. Er waren er een stuk of 8 (1 heel foto geniek) en drie daarvan hadden net jonge gekregen. Zo lief en zo speels! Nit natuurrijke gebied zullen we wederom niet snel vergeten!

Van Australia

Zondag 19 januari

We zijn aangekomen in Perth. De eerste en enige grote stad van de West-kust. Op dit moment zijn we daarom hard bezig de sfeer van de 'grote stad' op te slokken. Dat betekend, winkelen, musea en galleries bezoeken, goedkoop eten in de vele foodcourts, het nachtleven induiken, genieten van de uitzichten in het stadspark EN...naar een voetbalwedstrijd gaan!! Ja, je geloofd het niet, maar in Australie hebben ze ook een league, en Perth (nr.1) moest tegen Melbourne South (nr. 3) spelen. De wedstrijd was wel wat anders dan we gewent zijn, hele families met kleine kinderen, cheerleaders en wel 2 politieagenten! Een zeer gezellige avond, ondanks dat het spel ver onder het MKV niveau lag.

Woensdag 15 januari

We hebben echt een te gekke week gehad! De eerste dag in Albany hebben we heel cultureel een museum bezocht. Toen we 's avonds naar de zonsondergang in de haven zaten te kijken, zagen tot onze verbazing een zeehond! We wisten geeneens dat zeehonden in Australie leefden. De volgende dag gingen we de ruige west-kust verkennen door middel van een scenic-drive. We waren erg onder de indruk van de blowholes, en natuurlijke brug en de verlaten ruige stranden. Vervolgens hebben we een berg beklommen en het gigantisch mooie uitzicht was de klim zeker waard. Op Ruben's verjaardag zijn we naar het Karri regenwoud gereden. Bij het plaatsje Walpole hebben we een brugpad bewandeld op 50 meter hoogte, tussen de boomtoppen in. De wind maakte de brug aan het schommelen wat wel een beetje scary was. De volgende dag in Pemberton heb ik een persoonlijk hoogtepunt bereikt. Er waren daar namelijk de 2 hoogste klimbomen van de wereld dmv spijlen in de bomen kon je tot een hoogte van 75 meter klimmen. Ik kwam bij de tweede poging helemaal tot de top. Het voelde heel machtig maar en ik heb mijn hoogtevrees dus helemaal overwonnen. De dag erna waren we opweg naar Margret River, toen we onverwachts op een grot stootte, genaamd 'the giants'. De eigenaar haalde ons over een self guided tour te doen en daar zijn we hem heel dankbaar voor. De grot en vooral de tocht zelf waren namelijk geweldig. Met een helm en een zaklamp moesten we met zijn 2-tjes een weg zien te vinden (klimmend en klauterend) in een pikkedonker druipstenen grot. Eindelijk hebben we iets ontdekt wat niet in de reisgidsen staat. We voelden ons echte avonturiers. Volgende bestemming was Bunburry, maar eerst maakte we nog een stop in Busselton, waar 's werelds langste houten Jetty (pier) staat.

Van Australia

Bunburry zelf staat bekend om zijn dolfijnen maar aangezien die pas weer de volgende ochtend verwacht werden gingen we eerste deel 2 van Lord of the Rings kijken (om het New Zealand gevoel te krijgen). De volgende dag stonden we met slaperige oogjes om half 8 in het ijskoude zeewater. Maar we werden snel wakker toen drie dolfijnen ons kwamen begroeten. Dat was zo'n geweldige ervaring. Ze kwamen echt helemaal naar je toe en gingen zelfs met je spelen. We zijn nog steeds helemaal onder de indruk. Zeker weer een van de hoogtepunten!

Woensdag 08 januari

We hebben de grote oversteep gemaakt. 2500Km van Adelaide naar de West-kust. Onderweg zijn we een saai nullabor landschap (grieks voor 'geen bomen') gepasseerd en tevens de langste rechte weg van de wereld (180km recht door!!!). Maar we zijn veilig aangekomen, Onderweg hebben we nog geprobeerd lifters mee te krijgen (om de kosten lager te houden) maar dit is helaas niet gelukt. We hebben we een meeuw dood gereden en bijna een Skippy. Nu zitten we in Esperance een kustplaats met gigantisch mooie stranden. Morgen gaan we verder richting Perth.

Donderdag 2 januari

Al weer een beetje bijgekomen van NYE 2003?? Wij hebben de dag eerst doorgebracht in een enorm groot aquatic centrum. Ik heb in het Olympisch zwembad gezwommen waar van der Hoogenband vorige week een gouden medaille won, en Rachel heeft heerlijk gerelaxt in het bubbelbad! 's avonds zijn we met een andere Nederlandse gast naar het centrum van Melbourne gegaan om een reggae-band te bekijken (het bleek dezelfde band te zijn als die in Byron Bay) en vervolgens zijn we naar een aantal dj's in het park verder op gegaan. Rond een uurtje of 11 hebben we een mooi plekje bij de rivier gezocht zodat we goed uitzicht hadden op de stad en het vuurwerk. Toen de klok 12 uur sloeg, knalde het vuurwerk in alle hevigheid de lucht in. Echt prachtig om te zien met de hoge torenflats van Melbourne op de achtergrond. De Australiers zijn op zich wel een beetje raar; ze tellen niet af en ze wensen (+ zoenen) elkaar ook geen 'gelukkig nieuw jaar'. Maar het was zeker een geslaagde avond & nacht. De ochtend erna zijn we met slaperig oogjes naar 'The Grampians' gereden. Daar zitten we dus op dit moment en we hebben een mountainbike tocht achter de rug. Ik heb de bolletjes trui gewonnen en Rachel de witte! Morgen maken we onze grote oversteek naar de West-kust.