Travelblog

15-08-07

2007-08-15T10:59:00.000+02:00

Mijn laatste uurtjes vakantie. Ik zit in het Kutubedde house te wachten op Prema mijn oude persoonlijk TukTuk chauffeur die me naar het vliegveld gaat brengen. De afgelopen dagen heb ik bij Sri Toys gewerkt en 'savonds leuke dingen gedaan. Wederom kreeg ik weer een bevestiging van de Sri Lankaanse gastvrijheid want ik werd zowel bij Taraka als Bimal hartelijk onthaald, terwijl beide families niet veel te makken hebben. Maandag avond heb ik Madu ook nog gezien en heb ik iedereen gezien die ik wilde zien. Ook heb ik veel nieuwe aardige mensen ontmoet. De baas van Pavithra en de nieuwe marketing manager van Sri Toys. Alles wat ik de afgelopen weken heb meegemaakt zal ik niet snel vergeten, Het was een fantastische reis en ik ben erg blij dat ik deze blog heb bijgehouden...Zojuist kreeg ik nog een vet mooi cadeau van Rajive . 2 supermooie edelstenen. Een voor mij en één voor Madam Wilma. Wat is het toch een schat! Anyway mijn reis zit erop en het was een hele toffe!

12-08-07

2007-08-12T10:58:00.000+02:00

En daar zit ik weer...op het mooie strand van Hikaduwa. Er is hier niet veel veranderd alleen op de weg hierheen zijn de vorderingen van de Tsunami schade toegenomen. Bruggen zijn weer gebouwd en huizen gerenoveerd. Gister heb ik met Rajive op het strand gechilled en lekker in de zee gezwommen. Voor de lunch ben ik naar mijn oude adresje gegaan. Een super aardig echtpaar met een heel klein surfwinkeltje. Ze herkende me gelijk en hadden een heerlijke lunch voorbereid. Gratis want ze waren zo blij om me weer te zien. 'savonds was er een toffe beachparty met Mambo's. Rajive was nog nooit in een disco geweest en ging helemaal los! Het was erg gezellig en laat! Rajive had maar 1,5 uur slaap want hij moest vanochtend naar Englisch class in Colombo. Ik werd rond 10:00 uur wakker en heb bij het hotel Curry Bowl ontbeten. Het hotel is echt super en ook hier herrindderde ze mij nog. Vooral van oud en nieuw met Nils, Rick en Martijn. Vanmiddag ga ik nog even langs Familie Da Silva en dan naar Wadduwa waar ik met Tharaka heb afgesproken. Morgen en dinsdag ga ik nog bij Sri Toys werken en woensdag shoppen in Colombo. Ik heb ook nog met de baas van Pavithra afgesproken want die wil mij ook graag ontmoeten.

10-08-07

2007-08-10T10:58:00.000+02:00

Ik ben weer in Sri Lanka! Het is net alsof ik net weg ben geweest. De vlucht naar Colombo was goed, alleen niet veel geslapen. Op het vliegveld heb ik een taxi naar Moratuwa genomen. Toen ik bij mijn oude huis aankwam kwam Rajive gelijk op me afgestormd! Het was alsof ik hem vorige week nog had gezien. Het huis is buiten een schilderbeurd niks veranderd wat een hoop goede maar ook emontionele herrineringen opbracht. 'smiddags heb ik nog wat bijgeslapen en 'savonds kwam Big Rajeef met Arrack en Cola. Het was een hele gezellige avond vol goede herinneringen. Rajive deed erg goed zijn best om me thuis te laten voelen en dat lukt erg goed! Sri Lanka my second home! Gister ben ik naar de Sri Toys factory gegaan waar ik wederom hartelijk werd ontvangen. Iedereen was blij om me weer te zien. Binnen het bedrijf zijn stappen gemaakt mbt ICT voorzieningen. ADSL, LAN verbindingen en nieuwe hardware. Helaas werkte er geen oude collega's meer in de 'computer room'. Ik werd gelijk goed aan het werk gezet en vooral over de website waren veel vragen. Die avond zou Madu langs komen maar hij was helaas verhinderd (drukke agent). Vandaag heb ik afgesproken met Pavithra en vanmiddag ga ik met Rajive naar Hikkaduwa. Zondag ga ik bij Taraka eten en maandag bij Bimal. Dinsdag bij Mr. Jajakody en dan is woensdag alweer mijn laatste dag. Alles dus al vol gepland maar wel heel leuk om weer terug te zijn!

07-08-07

2007-08-07T10:26:00.000+02:00

Na 20 uur in de trein zitten zijn we weer in Smelly Dehli. Ondanks de lange treinreis hebben we de tijd goed benut. De eerste 6 uur hadden we interessant gezelschap met fylosofische gessprekken met 2 zuid koreanen, en 2 Indiers. Het was erg leuk en leerzaam om van iedereen gewoontes en ervaringen van hun land te horen. In Delhi hebben we met Mirthe afgesproken in hotel Vivek en daar kwamen we elkaar ook weer tegen. We hadden elkaar een hoop te vertellen. 'savonds hebben we nog gezellig een 'SPECIAL DRINK' (biertje) gedronken. Vanavond vertrek ik naar Sri Lanka en Rick naar huis. Verder hebben we vandaag nog flink wat shoppings gedaan. We hebben een hele leuke en gevarieerde vakantie gehad. Ook heb ik zin om iedereen weer in Sri Lanka te ontmoeten, en lekker nog een paar dagen om het strand te chillen.

05-08-07

2007-08-05T10:26:00.000+02:00

En daar zitten we dan in het Jawahar Niwas hotel. We zitten in een gigantisch grote hotelkamers van alle gemakken voorzien. Een enorm contrast met de voorgaande dagen maar we vonden wel dat we dit hebben verdiend. Bij hotel Henna hebben we nog even een slechte (nederlandse) recentie in het gastenboek geschreven en zijn daarna hierheen gegaan. Hier hebben we gister en vandaag vooal uitgerust, gezwommen en films op tv gekeken. Gelukkig mogen we onze suite tot vanmiddag aanhouden zodat we wat extra kunnen bijkomen voordat we vanmiddag de trein naar Delhi pakken (17uur). Jaisalmer en voor de Kameel Safari was een onvergetelijke ervaring! Het was echt 3000 jaar terug in de tijd, soms zwaar maar ook zwaar de moeite waard. In Delhi hebben we nog één dag shoppen en dan gaat Rick weer richting Nederland en ik naar Sri Lanka.

03-08-07

2007-08-03T10:25:00.000+02:00

Daar zitten we dan....midden in de Thar Desert onder een boom, al een paar uur te wachten op onze primitieve maar lekkere lunch. De beste plek om te ontstressen! In Jaisalmer aangekomen werden we opgepikt door iemand van het hotel waar we zouden verblijven. Hier hebben we ook onze camel safari geboekt wat we achteraf niet hadden moeten doen. De man was oneerlijk, alleen uit op geld en dus hebben we veel te veel betaald. Rick was de laatste dagen een beetje ongelukkig want naast verbrandde schouders ging hij ook nog eens door zijn enkel. Gisterochtend zijn we vertrokken en met onze kamelen Sonja en Tarka en gids Milaka. Het is een geweldige ervaring!! Dwars door de zandduinen in the middle of nowhere. Het nadeel is wel dat na één hele dag op een kameel een blauwe reet & ballen het gevolg is. Gisteravond hebben we midden tussen de duinen gegeten en Kameel Chai gedronken. Echt apart. Daarna hebben we genoten van een prachtige sunset . 'savonds was de sterrenhemel onbeschrijfbaar en onfotografeerbaar mooi!! We hebben we 100 vallende sterren gezien terwijl we op onze matjes klaar lagen om in de buitenlucht te gaan slapen. Vanavond slapen we bij een verlaten fort nog steeds midden in de woestijn, 15 km van de pakistaanse grens. Morgen gaan we alweer terug naar Jaisalmer. We willen daar de laatste avond in een luxe hotel gaan slapen. Dat hebben we wel verdiend na dit basic (back to the zero's) gedoe.

31-07-07

2007-07-31T10:25:00.000+02:00

De treinreis naar Jodpur was perfect. Het is goed reizen met de trein zolang je maar één van de twee hoogste van totaal zes verschillende klassen boekt. 'savonds hebben we op het dakterras nog een biertje gedronken met een geweldig uitzicht over het ford van Jodpur bij volle maan!Jodpur staat bekend als 'the blue city' en dit is in tegenstelling tot 'the pink city' wel goed te merken. Alle huisjes zijn blauw wat goed schijnt te zijn tegen insecten en de zon. Er zijn een heleboel kleine steegjes wat het een beetje mediteraans maakt. Het is erg leuk om daar (vooral de minder toeristische steegjes) rond te lopen. Voor onze camel safari hebben we een traditioneel Indisch kledingsdracht gekocht. We hadden zelf geen shirt met lange mouwen, en deze zier er echt heel gaaf uit. In de middag hebben we Mararangarh fort bezocht. Je zou zeggen dat we nu wel genoeg fords hebben gezien. Maar ook deze was echt de moeite waard. Misschien wel de mooiste! We hebben een audio tour genomen wat erg leuk was en veel dingen werden uitgelegd. Vanaf het ford hadden we echt een waanzinnig uitzicht over alle kleine blauwe steegjes en huisjes. 'savonds hebben we zelfs vanaf het ford gegeten. Dit was echt een hele speciale en romantische aangelegenheid (jammer dat dit met Rick was :-) Vanaf het 125m hoge terras zate we met nog 4 andere tafels te genieten van het uitzicht en de mystieke sfeer van het ford. Het eten was wel duur en weinig dus hebben we bij hotel nog wat extra;s besteld. Nu zitten we bij een heel mooi zwembad bij een lux hotel. We wachten op de nachttrein die ons naar Jaisalmer zal brengen. Gelukkig is het hier niet onaardig om te wachten en zullen we onze tijd wel doorkomen!

29-07-07

2007-07-29T10:25:00.000+02:00

Jaipur is in vergelijking met alle andere grote steden die we tot nu toe gezien hebben wel een leuke stad. Er zijn veel leuke kleine winkeltjes, het is niet zo vies en een stuk welvarender. Misschien lijkt het maar zo en zijn we al gewent aan de Indian Standard. Het hotel waar we in zitten is perfect, het eten is goed en elke dag wordt onze kamer schoon gemaakt. We betalen dan ook iets meer maar het is de moeite waard. Gister hebben we het paleis, hawa mahel, Jantar Mantar en de minaret Iswari Manir bezocht. Deze gebouwen liggen allemaal binnen de stadsmuren van 'the pink city'. Hierbinnen zijn ook een hele hoop bazaars en kleine winkelstraatjes. Het eten is hier ook goed alleen wel wat duurder dan we gewent zijn. Vanavond vertrekken we met de trein naar Jodpur waar we rond 0:00 aan zullen komen. Het hotel hebben we al geboekt. Mythe gaat morgen naar Pushkar dus de komende week reizen Rick en ik samen.

27-07-07

2007-07-27T10:24:00.000+02:00

Op dit moment zitten we op de trein naar Jaipur te wachten op het Agra trainstation. De trein heeft ruim een uur vertraging, niemand doet daar moeilijk over en het lijkt hier vrij normaal dus mooi de tijd voor een update. De stad Agra was erg chaotisch, vies en eigenlijk niks te beleven. Toen we aankwamen en een taxi naar het hotel wilde boeken, ontstond er een grote ruzie tussen tientallen chauffeurs die ons wilde brengen. Uiteindelijk hebben we een gewone prepaid taxi van de overheid genomen. 'savonds hebben we vanaf het dakterras van het hotel, met uitzicht op de Taj Mahal heerlijk gegeten en voor het eerst in twee weken weer bier kunnen drinken. Nar het eten zijn we naar het superdeluxe Amar Villa gegaan voor een heineken en een corona. We waren best aangeschoten en hebben een leuke avond gehad. De volgende dag hebben twee highlights van Agra bezocht; het Agra fort en later op de middag de Taj. Voor de Taj Mahal was erg bijzonder, en nog groter dan ik had verwacht. Het was er wel heel erg druk en duur (20$ entree) maar zeker iets wat je gezien moet hebben. Gister zijn we met de bus 40 km ten zuiden van Agra naar Fatapur Sikri gegaan. Deze oude ruines v/d mongoolse overheersing (world herritage listed) waren zeker de moeite waard. Gister middag hebben we nog bij een hotel in het zwembad gezwommen, en nu dus naar Jaipur. Na Jaipur gaat Myrthe de andere kant op. Rick en ik vinden het dan ook wel leuk om samen verder te reizen. Waarschijnlijk zullen we haar in Delhi weer ontmoeten.

24-07-07

2007-07-24T10:24:00.000+02:00

We zitten in de sleeper trein naar Agra. De afgelopen dagen zijn we van Utrakashi naar Haridwar gereist. Haridwar is een middel grote stad met een zeer religeuze achtergrond. Nergens kun je vlees , bier of eieren kopen. Ook heeft de stad een belangrijke ligging aan de Ganges. We hebben een bijzondere ceremonie meegemaakt, waar 10.000'en mensen ritueel een brandend kaarsje met een bloemstukje over de ganges laten drijven. We hadden ook een stukje gekocht en het was heel bijzonder om het bij te wonen. Verder lopen er hier net als in Gangotri een hoop vreemde mensen rond. Gister hebben we nog een tempel op een heuvel bezocht, heel apart met een gondel naar boven. De restr van de dag heb ik gechilled in het hostel en een stuk van de tour de france gekeken. Elke avond (3) hebben we heerlijk gegeten bij Big Ben waar we telkens andere gerechten hebben uitgeprobeerd waarvan we niet wisten wat het was. Alles was heel erg lekker. Zojuist hebben we ook de rest van de trip gepland. Na Jaipur gaan we naar Jodpur en Jaisalmer, verder de Thar desert in. Het is een strak plan waarin we wat meer zullen reizen dan de afgelopen dagen maar het zorgt wel voor een afwisselende reis. Gelukkig zitten er geen helse ritten met de bus meer in!

20-07-07

2007-07-20T10:24:00.000+02:00

Change of plans. Omdat het hostel in Bojbasa echt te ransig was en we slecht hebben geslapen hebben we besloten om de toch naar Gaumukh tegelijk te doen met de terugreis. Daarbij had Rick ook last van altitude sickness (hoofdpijn) en het beste wat je dan kunt doen is afdalen. We zijn om 5:00 opgestaan, na een vermoeiende nacht. Dan man in onze dorm was keihard aan het snurken, de hele nacht door. Rick z'n hoofdpijn was nog niet over en hij besloot niet verder te klimmen naar Gaumukh. Het was een mistige ochtend en ben alleen vertrokken voor de klim van 5 km naar boven. Ik was de enige op het pad en als eerste bij de Gaumukh gletsjer. Terwijl ik daarheen liep trok de mist langzaam weg en zag ik de witbedekte sneeuwtoppen verschijnen. Het was een prachtige gewaarwording! Ik heb hele mooie foto's kunnen maken. Rond 7:00 was ik weer terug in Bojbasa. Daar hebben we nog een kop thee gedronken en zijn vervolgens begonnen aan de afdaling van 14 km. Naar beneden lopen ging een stuk makkelijker dan omhoog. We waren om 12:00 alweer terug in Gangotri. Onderweg hadden we al besloten om gelijk terug te gaan naar Utrakashi. We hadden geen zin om te wachten tot er een 'shared jeep' vol zat dus hebben er een afgekocht. Om 17:00 kwamen we helemaal uitgeput weer aan in Utrakashi. Myrthe was nog in het hostel en voelde zich alweer een stuk beter. Ze heeft ook een ticket geboekt naar Agra en zal dus weer met ons meereizen. Morgen vertrekken we naar Haridwar en zullen we Depender (eigenaar van een tophostel) moeten verlaten. Maar eerst is het wiskey avond!

18-07-07

2007-07-18T10:23:00.000+02:00

Vanochtend om 6:30 opgestaan, ontbeten en om 7:30 waren we klaar voor de trek. Het weer was wederom (tegen alle berichten in) prachtig met een helblauwe hemel. De trek begon in een bosrijke omgeving en werd vervolgens steeds bosachtiger. Het leukste was dat naast de mooie natuur, de trek ook cultureel van grote waarde is voor de Indiers. Allerlei pelgrims (voornamelijk mannen met grote baarden) leggen soms wel 700 km te voet af om naar de Gaumukh (de bron van de ganges) te gaan. Het grappige is dat ze in de vele theetentjes onderweg zich suf blowen. We waren de enige die nuchter de berg opliepen. De pelgrims waren allemaal erg vriendelijk en groeten ons allemaal met dezelfde kreet: Bambolée! De 14 km die we vandaag hebben afgelegd waren best zwaar omdat we veel baggage mee hadden. Dit maakte het niet makkelijker maar de tocht was echt fantastisch mooi! Overal waar we keken zagen we hoge bergtoppen bedekt met sneeuw en mooie groene grasvelden. Soms moesten we wel uitkijken voor rotsblokken die naar beneden kwamen kletteren, Verder hebben we veel thee pauzes genomen bij de leuke theetentjes onderweg. En nu zitten we in Bojbase, een dorp met 4 huizen en een paar paarden. Het hostel is erg basic en we zullen hier 2 dagen blijven. Verder ligt het dorpje hier zo mooi en geisoleerd van de bewoonde wereld dat deze dagen echt te een geweldige ervaring maken...en we zijn om 20km afstand van de Chinees/Tibetaanse grens.

17-07-07

2007-07-17T10:23:00.000+02:00

De dag begon niet leuk omdat Myrthe vannacht weer ziek is geworden. Ze had ons om 1:00 en 5:00 wakker gemaakt vanwege hartkloppingen en hoofdpijn. De tweede keer wilde ze een dokter spreken. Rick en ik waren nogal slaperig en wisten niet goed hoe we haar konden helpen. We merkte de afgelopen dagen al dat ze zich om veel dingen zorgen maakte, en dat ze heimwee had. Ze vond het fijn om met ons mee te reizen en durft niet alleen te reizen. Uiteindelijk heb ik haar met de eigenaar van het hostel naar een dokter gebracht. Depeder (eigenaar) kon ons goed helpen en nadat we de dokter wakker hadden gemaakt vertelde hij haar dat er eigenlijk niet zoveel aan de hand was. Dit helpte echter niet en ze besloot om in Utrakashi te blijven, Wij hebben besloten om wel verder te gaan ook omdat we een strak schema hebben en onze treintickets naar Agra voor dinsdag al hadden geboekt. We hadden besloten om met een Jeep verder te reizen (ipv bus). Dit was een goeie optie ookal zat de Jeep afgeladen vol. 15 man incl. één op het dak. De rit was letterlijk en figuurlijk een hoogtepunt .We reden langs diepe kliffen langs de ganges omhoog. Het weer was voor deze tijd van het jaar (monsoon) fantastisch! We hadden een helder zicht op alle besneeuwde bergtoppen van wel 6000m hoog. De rit duurde 6 uur maar ik heb me geen moment verveeld. Ook hebben we ongeveer 50 foto's en filmpjes gemaakt van alles wat we onderweg zagen en gebeurde. Geweldig! Hopelijk hebben we morgen weer zo'n mooie dag zodat we tijdens de 14 km lange tocht die ons te wachten staat nog meer fantastische Hymalaya landschappen kunnen genieten.

16-07-07

2007-07-16T10:22:00.000+02:00

Wat een dag. We hebben 9 uur in een bus gezeten die ons over haarspeldbochten en kronkel weggetjes met een maximale snelheid van 25km per uur langs diepe, diepe afgronden 150 km verder in Uttrakashi heeft afgezet. De bus was afgeladen vol maar gelukkig hadden wij een mooi plekje achter de buschauffeur. Helaas zat ik bij het raam. De enorme afgrond was soms minder dan een meter bij mij vandaan. En dat met hoogtevrees. Gelukkig hebben we wel hele mooie foto's kunnen maken. Bij aankomst moesten we eerste even onze guide trek cancellen die we in eerste instantie hadden geboekt. Het bleek toch duurder dan afgesproken. We hebben nu dus besloten om de trek zelf te doen wat best wel avontuurlijk is. Nu zitten we in een fantastisch hostel met een uitzicht over de wilde rivier Ganges, 3 km uit het vieze stadje. Morgen hebben we weer een lange dag voor de boeg. Dan reizen we verder naar Gangotri (3100m) 100 km verder op. Daar gaat de trek echt beginnen!

14-07-07

2007-07-14T10:22:00.000+02:00

Niet dus....Rick is eigenlijk best wel ziek en heeft buikkrampen en diaree. Gelukkig gat het nu een stuk beter. Ik heb medicijnen gehaald (ciplox) en die slaan goed aan. Het plan is nu om maandag ochtend te vertrekken zodat we in de tussentijd helemaal aan kunnen sterken. Vandaag hebben we de verdere reis geboekt door een treinticket van Haridwar naar Agra te boeken (10 uur). Vanuit daar hebben we dan nog twee weken om Rajastan en de Golden Triangle te bezoeken. Morgen gaan we hier in de buurt een waterval bezoeken, en verder kun je hier goed chillen, dus dat doen we dan maar. Bevalt ook goed hoor!! Alleen dus niet zoveel te melden.

12-07-07

2007-07-12T10:21:00.000+02:00

Het meisje heet Myrthe en zit nu in hetzelfde hostel als wij. Risikesh is een easy going plaatsje dat bekend staat als 'the yoga capital' of the world. We zijn hier lekker aan het bijkomen van de indrukken van Delhi hektiek. Gisteren hebben we met z'n drieen een korte wandeling gemaakt door het dorp waar via een footbridge de Ganges over zijn gestoken. Verder hebben we avontuurlijke plannen gemaakt voor de komende week. We gaan de Himalya in voor een vier daagse trekking. Onze plannen spraken Myrthe ook aan dus ze gaat ook mee. We konden vanaf hier een trekking boeken maar toen we de prijs hoorde (€50 per dag) besloten we om het duurste gedeelte (transport) zelf te doen. Een vriendelijke man van het tourist office heeft ons hiermee een eind op weg geholpen. Omdat Myrthe en Rick vandaag niet zo lekker zijn (lees diaree + slecht eten) vertrekken we over twee dagen voor een vierdaagse trekking. Vandaag heb ik heerlijk gechilled en van de goede sfeer van dit hostel genoten. Er zitten hier meerdere reizigers dus ik kom de twee dagen wel door. Hopelijk voelt Rick zich snel weer fit.

11-07-07

2007-07-11T10:19:00.000+02:00

In de trein van Delhi naar Haridwar....We zijn blij om de hoofdstad te kunnen verlaten en hopelijk een rustigere plek te vinden. Gister hebben we de highlights van Delhi bezocht waaronder de Red Ford, een grote moskee en The India Gate. Het ford was echt de moeite waard en omdat we er op tijd waren ook nog niet zo druk. 'savonds hebben (hoe kan het ook anders met Rick) bij de MCDonalds een Mcshake gedronken en daarna heerlijk masala dosa gegeten. We zijn met de metro terug gegaan wat een stuk makkelijker reist (en goedkoper) dan met een riksja. Het is daar supernieuw en lux en een groot contrast met de rest van de stad. Toen we daar liepen wilde zo'n shoe polisher mijn schoenen poetsen. Er zat poep op dus hij ging gelijk aan de slag, trok mijn schoen uit en voordat ik het kon vragen wat het kostte was hij al druk aan het poetsen. Uiteindelijk vroeg hij 750 rupee wat €18,- is en dus echt veel te veel! Dat ging ik natuurlijk niet betalen maar hij had wel mijn schoen. Uiteindelijk hebben we hem 10 rp gegeven, mijn schoen gepakt en weggelopen. Wat een verhaal. Vanochtend zijn we om 5:30 opgestaan en na het ontbijt naar het station gelopen. Hier was het alweer volop drukte. De trein waar we nu in zitten is echt perfect, Helemaal vergeleken met Sri Lanka. We hebben al 3x eten gehad en de a/c werkt ook. Naast ons zit een duits meisje dat ook naar Risikesh gaat. Ze reist alleen en wilde graag met ons mee. Kijken hoe dat uitpakt.

10-07-07

2007-07-10T10:19:00.000+02:00

We zitten te wachten bij de International reservation center waar we na een lange dag vol impressies en erg moe zijn beland. Zondagochtend zijn we om 10:00 van huis vertrokken. De dagen ervoor was het vooral feesten en weinig slapen, dus ik was al extra moe. Op Schiphol werd ik er bij de security check natuurlijk weer tussenuit gepikt, het leek volgens hun of ik net een pistool bij me had. Haha. In Munchen hadden we een overstap en daar moesten we 5 uur wachten. We probeerde daar te slapen maar door schreeuwende kinderen lukte dit niet. Nog niet bijgeslapen. De vlucht ging goed, alleen zaten er naast ons twee Indiers die stom dronken waren, dus weer haast niet geslapen. Rick en ik hebben ze trouwens wel flink uitgelachen toen de een zelfs niet eens meer zijn gordel omkreeg en de ander zijn bril kwijt was en er vervolgens zelf op ging staan. Helemaal kapot. Om 7:00 locale tijd kwamen we aan in Delhi. We hadden thuis al een taxi geboekt en dat was perfect geregeld. En dan de eerste indrukken van India. Altijd één van de mooiste momenten van een reis. De Engelse invloeden waren goed te merken en het chaotische volk en verkeer vonden we nog wel meevallen. We waren eigenlijk continu aan het vergelijken met Sri Lanka en hadden India nog wel wat extremer verwacht. Het hotel is ook ok en centraal gelegen. Toen was het tijd de stad te gaan verkennen. Dit was best wel heavy vanwege de hitte, de mensen die je aanspreken en de vermoeidheid van de reis. We hebben een klein rondje gelopen en zijn daarna gaan slapen. Rond 15:00 werden we wakker en wilde we een treinticket gaan boeken richting het noorden waar we de eerste 2 weken in de Hymalaya willen gaan vertoeven. De manager van het hotel wilde ons wel helpen maar kwam met een compleet ander plan en het was ook veel te duur. We wilde ons ticket bij de international Tourist office kopen maar voordat we hier terecht kwamen waren er wel 10 mensen die ons aanspraken en het beter wisten en ons vervolgens weer een andere richting op stuurde. Uiteindelijk werden we een beetje pissig omdat ze ons niet met rust lieten. Ondanks de verkeerde aanwijzingen en zelfs verkeerde borden hebben we het toch gevonden, Woensdag vertrekken we met een second class trein naar Haridwar om daarna naar Risikesh te reizen. Tot zover.

Dat was het dan

2006-06-06T13:37:00.000+02:00

Afgelopen zaterdag ben ik na een zware week werken naar Bentota gegaan (50 km ten zuiden van Moratuwa). In deze badplaats heb ik voor één nacht een luxe hotel geboekt. Ik heb hier heerlijk genoten van een warme douche/bad, goed eten, lekker bed, TV, en Air conditioning! Zo kon ik op een luxe manier alle ervaringen van de afgelopen 4 maanden op me in laten werken. Toen ik in het zwembad lag besefte ik me ineens hoe heerlijk het is om onder een warme zon, rond te zwemmen met een mooi uitzicht over zee! Daar zal ik straks in Nederland smachtend aan terug denken. Toen ik de volgende na een stevig ontbijt (lees volgepropt) met een A/C bus weer terug ging kwam ik een oude bekende tegen. De chauffeur was namelijk en jongen die ik 2 maanden geleden bij een cool surfers hostel in Unawatuna heb ontmoet. Wat is Sri Lanka toch klein;-) En dan zit het er bijna op...4 maanden Sri Lanka, wat een ervaring! Nog 5 dagen werken, en dan ben ik weer in het vertrouwde Nederland. Als ik mijn periode in Sri Lanka moet samenvatten dan zouden de woorden leerzaam, avontuurlijk en uitdagend een goed beeld schetsen. Leerzaam omdat ik heel veel heb geleerd van webontwikkeling tot productie processen en van E-commerce tot leidinggeven, avontuurlijk omdat ik veel heb gereisd heb in een wonderschoon land vol aardige mensen en mooie natuur, en uitdagend omdat ik in een land terecht kwam waar een compleet andere cultuur heerste dan het het gestructureerde Nederlandse (bedrijfs)leven. Al met al heb ik een onvergetelijke tijd gehad en daarvoor wil ik alle mensen die mij de hebben gesteund hartelijk bedanken. Ik vond het erg leuk om post te ontvangen en berichten op mijn site te lezen. Bedankt en tot snel in Nederland! Ps. ik heb nog wat mooie algemene foto's van Sri Lanka toegevoegd!

Rafting in Kitulgala

2006-06-01T13:36:00.000+02:00

Voor mijn (waarschijnlijk) laatste echte weekend trip ben ik naar het avontuurlijke plaatsje Kitulgala afgereisd. Vanaf Colombo was het ongveer 3,5 uur rijden voordat ik bij het Rafter's Retreat aankwam. Na kennis te hebben gemaakt met de eigenaar (de Sri Lankaanse versie van Crocodile Dundee) heb ik de omgeving een beetje verkent. Het bergachtige landschap bedekt met een tropisch regenwoud en een snel stromende rivier maakt deze plek zonder twijfel een van de mooiste van Sri Lanka. Toen ik terug kwam heb ik bij het geust house gegeten en de rest van de avond doorgebracht met het lezen van jawel, een boek! De volgende dag stond mijn rafttour op het programma. Samen met een groep melige Engelse toeristen zijn we 8km stroomopwaarts gereden, alwaar we een steile rotswant af moesten klimmen voordat we in de twee rafts konden stappen. Na een korte instructie kon het 2 uur durende avontuur beginnen. Door de humoristische aanwezigheid van de Engelse zat de sfeer er al meteen goed in. Na een kort watergevecht kwam de eerste stroomversnelling al snel in zicht. Echt heftig om in zo'n klein bootje een enorme watermassa (proberen) te bedwingen. Het water vloog aan alle kanten langs ons heen. Tussen de stroomversnellingen door mochten we ons nog een stuk mee laten drijven met de rivier (heel relaxed!!). In totaal zijn we 8 stroomversnellingen gepasseerd, waaronder de Killer falls, The virgin's breast en The head chopper! Het was een fantastische ervaring en een zeer goede combinatie van sport, natuur en relaxen. Na dit avontuur heb ik met de Engels groep mee geluncht, wat ook erg gezellig was. De rest van de middag heb ik heerlijk bij het water gezeten en jawel, het boek (50 blz.)uitgelezen. Zondag heb ik na het ontbijt nog wat foto's van voorbijgaande rafts gemaakt, en daarna heb ik de bus terug gepakt naar Colombo. Het was wederom een geslaagd weekend, en na Hikkaduwa (duiken) de tofste activiteit in Sri Lanka. Schreef ik in het begin van dit bericht nog dat het waarschijnlijk mijn laatste trip was, nu ik dit zo allemaal opschrijf, en het nog een keer nabeleef, begin ik ernstig te twijfelen. Ik kom hier tenslotte niet zo snel meer terug. Jullie lezen het vanzelf.

Few to go!

2006-05-25T13:36:00.000+02:00

Na al een tijdje niks meer van me te hebben laten horen, niemand schrijft ook in mijn gastenboek dus waarom doe ik het eigenlijk hint, hint ;-) is het weer tijd voor een kleine update. Met nog maar een paar weken te gaan begint het einde van mijn stage nu toch echt in het zicht te komen. Mijn stage activiteiten schieten erg op, en de website kan straks zonder problemen worden onderhouden door Taraka, de nieuwe webmaster. Het adviesrapport over E-commerce vordert ook gestaag. Deze week ga ik o.a. langs Fed-Ex voor een gesprek over de transport kosten. Ik vind het heel erg interessant om op deze manier zo veel mogelijk te weten te komen over E-commerce, en alles wat er bij komt kijken. Komend weekend staat er weer een (hele) speciale trip op de agenda. Ik ga naar het avontuurlijke Kitugala aan de rand van de Hill Country wat aan de wilde rivier 'Kelani Ganga' grenst. Ik heb een heel relax Retreat gevonden waar ik in een treehouse langs de rivier ga slapen. Dit stuk van de 'Kelani Ganga' staat bekend om de plek waar David Leande de film 'bridge over the river Kwai' heeft opgenomen. Met een hele wilde stroming, en de zogenaamde 'killer falls' is het dus een ideale plek om te raften, wat ik dus ook ga doen! Verder is het een goede plek om kompleet te relaxen, en te genieten van het aangrenzende oerwoud. Nou, dat beloofd wat!! Ik kijk er in ieder geval erg naar uit!

Het ritme weer gevonden

2006-05-18T13:36:00.000+02:00

Na wat moeilijke dagen waarin in ik echt weer moest wennen, zit ik weer in het oude werkritme van Sri Toys. Vroeg op, lange dagen en dus weinig tijd om andere leuke dingen te doen. Behalve dan afgelopen zaterdag, toen ik een heel leuk 'oranje' feest had van de Nederlandse ambassade in Colombo! Omdat het einde van mijn stage nu toch wel zo'n beetje in zicht komt, ben ik nu bezig met de laatste opdrachten voor school. De komende 7 weken houd ik me bezig met het schrijven van een handleiding voor onderhoud van de website, en het adviesrapport over E-commerce. Daarnaast zijn er natuurlijk nog genoeg andere werkzaamheden in de computer room. Ik zal me in ieder geval niet hoeven te vervelen, en ik verwacht dat de tijd weer om zal vliegen. Komend weekend was ik eigenlijk van plan te gaan surfen in Arugam Bay, de surfspot bij uitstek, maar aangezien dit aan de oostkust ligt en het daar nogal onrustig is heb ik helaas mijn plannen moeten wijzigen. Ik ga samen met Ferdinand en Rajeew naar Haputale in the Hill Country. Ferdinand heeft hier contact met een kinderweeshuis dat door een Nederlandse pastor is opgericht. Het complex heeft ook een guesthose dat staat op een groot stuk land vanaf waar veel wandelingen door de bergen beginnen. De omgeving van Haputale is divers en zeer mooi, dat weet ik al omdat ik er met mijn ouders ook al langs ben gereden. Ik ben erg benieuwd en verwacht weer een hoop mee te maken. Jullie lezen het vanzelf na het weekend.

Wesak at Leo's home

2006-05-16T13:36:00.000+02:00

Het speciale Wesak weekend begon voor mij om 6:30 met een 5 uur durende rit naar Beragala. We hadden het in 4 uur kunnen doen als we onderweg niet telkens werden aangehouden door mensen die ons met zwaaide vlaggen uitnodigde om bij hun tentje gratis wat te eten of te drinken. Met Wesak kun je namelijk laten blijken of je een goede bouhdist bent of niet door Dansel te maken voor andere. Ook staat het feest bekend om de mooie kleurrijke lantaarns die het staatbeeld samen met duidende vlaggetjes vervraaien, wat vooral s'avonds een heel mooi effect geeft! Eenmaal aangekomen bij het weeshuis, en na een warm onthaal door Father Bosco zijn we gelijk aan het werk gegaan. Ferdinand was al eerder bezig met het aanleggen van een wandelpad door de jungle naar een klein watervalletje, en Rajeew en ik konden hem helpen met het aanleggen van een pool. Het wandelpad was alleen nog niet zo duidelijk waardoor Rajeew en ik flink zijn verdwaald in de jungle, maar na wat heen en weer geschreeuw troffen we Ferdinand bij de waterval. Daar kwam ik erachter dat ik ongeveer 5 bloedzuigers in elke schoen had, wat er vies uitzag maar niet erg is! Na hard te hebben gewerkt en lekker in het stroompje te hebben gebadderd zijn we tegen lunchtijd weer terug gegaan naar het weeshuis. Het 'Leo's childrens home' weeshuis geeft onderdak aan 30 jongens en meisjes. Deze 'kansarme' kinderen krijgen hier een goede Engelse opvoeding, goed te eten en een slaapplek. Het zijn stuk voor stuk hele lieve brave kinderen die daar eigenlijk een fantastisch leven lijden. Father Bosco doet erg goed werk door deze kinderen zo'n goed mogelijke opvoeding te geven. Na de lunch ben ik samen met Rajeew naar Haputale gereden vanaf waar je geweldige uitzichten hebt over de hele zuidkust van Sri Lanka. Je kunt vanaf hier zelfs (80 km verderop) de zee zien. Helaas kregen wij wel een gigantische bui op onze kop, maar dat heeft wel wat mooie foto's opgeleverd. S'avonds hebben we samen met de kinderen gegeten, en daarna met Father Bosco en een Engelse vriend van hem een glaasje rode wijn gedronken. De volgende dag zijn we weer vroeg opgestaan omdat Ferdinand graag zijn paadje af wilde maken. Rajeew en ik zijn naar de één na grootste waterval van Sri Lanka gegaan (Diyuluma falls). Deze is echt heel erg mooi, mede doordat je helemaal tot onderaan kunt komen. Daar hebben we een heerlijke verfrissende duik genomen en wederom genoten van een mooi uitzicht. Aan het eind van de middag zijn we weer terug gereden richting Moratuwa, waar we rond een uurtje of 18:00 weer aankwamen. Toen we bijna thuis waren kreeg Rajeew een telefoontje van de bewaker van Sri Toys dat er een inbreken gesignaleerd was. We zijn gelijk naar de fabriek gereden om een kijkje te nemen. Het was best spannend om daar zo in het donker rond te lopen, maar de inbreker was alweer gevlogen.

Trip 2

2006-05-14T13:35:00.000+02:00

Nog maar net terug van mijn tweede trip, zit ik nu alweer met het gevoel dat het allemaal te snel voorbij is gegaan. Ookal heb ik mezelf af een toe eens flink geknepen, het leek wel een droom!!! De tijd met Dick, Wilma, Jens, Jorg en Rachel was een fantastische, waarin ik lekker bij ben gekomen, en heb genoten van de luxe en familie om mij heen(Jongens bedankt!). Natuurlijk zal ik proberen onze reis zo goed mogelijk te beschrijven, maar eigenlijk hebben we teveel meegemaakt om alles op te schrijven. We begonnen onze reis in het Blue Water Hotel, wat een perfecte plek was om bij te komen van de reis en de eerste indrukken van het land. Lekker uitgerust en in het grote zwembad gezwommen. Eenmaal bijgekomen, en gewent te zijn geraakt aan de superservice van de Sri Lankaanse 5 sterren hotels, begon de avontuurlijke reis door het berglandschap van Sri Lanka. Samen met onze slome privé chauffeur Nojel, die niet nooit harder dan 40 hebben we in een zeer korte tijd heel veel gezien bezocht en bewonderd. Onze eerste bestemming was Banderawela. De plaats zelf was niet echt bijzonder maar de omgeving des te meer! Onderweg hebben we nog een bezoek gebracht aan de hoogste waterval van Sri Lanka, welke erg moeilijk te bereiken was met de minibus. Verder hebben we vanuit Banderawela World's end in het Horton Plain National park bezocht, wat een van de mooiste en rustigste plekken van Sri Lanka is. De natuur is er heel anders dan in de rest van het land en de uitzichten zijn onbeschrijfelijk mooi. In Banderawela hebben we nog een waterval bezocht en gegeten in Ella met een mooi uitzicht over de zuidkust van Sri Lanka. De volgende bestemming was Kandy waar we s'avonds in een mooi hotel exclusief buiten hebben gegeten en een typische Sri Lankaanse dans hebben kunnen bewonderen. Op de weg naar Kandy hebben we een theefabriek bezocht wat erg leuk was om het proces te volgen (daar sta je eigenlijk niet bij stil als je thee drinkt). Ook hebben we vanuit Kandy het Olifanten weeshuis bezocht wat heel erg bijzonder was, omdat er ongeveer 65 olifanten zich door een klein straatje propte om zich bij de rivier te wassen. Na Kandy, verlieten we de 'Hill Country' en zette we onze reis voort naar Sigiriya. Onderweg hebben we nog hele bijzondere, en oude rots tempels bezocht wat echt de moeite waard was. Sigiriya staat bekend om een 'Ayers Rock' achtige rots dat vanuit het niets uit de grond opkomt. Bij het hotel met uitzicht op de rots hebben we de verjaardag van Jens gevierd. Het personeel had zelfs een taart voor ons gebakken! Natuurlijk hebben we de zware tocht naar de top van de rots gedaan, waar we beloond werden met een fantastisch uitzicht. S'avonds zijn we nog naar een superdelux hotel gereden midden in de Jungle waar we een lekker avond maal hebben gegeten. Na Sigiriya, zijn we terug gereden naar Colombo waar we nog wat geshopt hebben en natuurlijk thee gedronken bij het Galle Face Hotel. S'avonds hebben we heerlijk in het zwembad gelegen, en vanuit het zwembad wat gedronken aan een bar! De volgende dag stond toch min of meer het hoogtepunt van de reis op het programma. S'ochtends vroeg zijn we met het vliegtuig vertrokken richting de Maledieven. Wat een te gek land zeg! Bij aankomst vanaf het vliegveld in Male stapte we niet op een taxi, maar op een boot die ons naar een schitterend tropische eiland met wuivende palmbomen en een wit strand bracht. We hadden een schitterend huis met een badkamer, half binnen en half buiten! Hier konden we al onze Sri Lanka ervaringen nog even op ons in laten werken, en heerlijk bijkomen van alle ervaringen. We hebben gedoken, gezeild en gesnorkeld en gezond. Na drie dagen was het uit met de pret, en moest in helaas weer afscheid nemen van iedereen. Na veel bezoek te hebben gehad ben ik nu weer alleen in Moratuwa. Ik heb een paar fantastische (ik weet het, ik gebruik het woord te vaak.. sorry) weken achter de rug, en ben helemaal opgeladen om er de komende weken nog even flink tegen aan te gaan. Ik wil Martijn, Nils, Rick, Dick, Wilma, Jens, Jorg en Rachel nog eenmaal hartelijk bedanken voor hun bezoek. Het heeft me echt goed gedaan. Voorlopig ga ik even niet meer reizen, maar als er nog iets bijzonders is meld ik het natuurlijk zo snel mogelijk via deze site.

Trip 1

2006-04-25T13:35:00.000+02:00

De eerste week vakantie zit erop! Het was een fantastische week waarin we heel veel beleefd hebben. Omdat we uiteindelijk toch besloten hebben om met het openbaar vervoer te reizen, kwamen we zeer goed in aanraking met de lokale bevolking waardoor de Sri Lanka ervaring heel erg versterkt werd. Veel tijd om een uitgebreid verslag te schrijven heb ik niet aangezien ik vannacht vertrek voor mijn tweede trip met Familie en Rachel, maar ik zal een korte beschrijving geven: Dag 1 Hikkaduwa: flink gefeest (full moon) bij een strand tentje! (erg gezellig) Dag 2 Hikkaduwa: Gesurft en gesnorkeld met heel veel reuze schilpadden! Dag 3 Tangalle: Een dag reizen met een cultureel bezoek aan Galle en Matera. Dag 4 Ella (wat mij betreft de mooiste plaats van het land!) & Uda Wallawe waar we olifanten hebben gespot. Dag 5 Ella: Een supergave wandeling gemaakt(gedeeltelijk over het spoor) en Ella Rock beklommen. Dag 6 Kandy: Een dag reizen, de beste trip van de week in oa een over,over,overvolle trein! Dag 7 Kandy: Bezoek aan een theefabriek (met gids/vriend/tuktuk driver Kiri), hele mooie uitzichten over Kandy. Dag 8 Kandy: Botanical gardens/ Colombo. Dit keer een zitplek in de trein! Kortom teveel gedaan om even op te schrijven, maar ik zou zeggen bekijk de foto's maar! Die zeggen meer dan 1000 woorden!! Ik ga me klaar maken voor mijn tweede week vakantie, waarin ik ongetwijfeld weer heel veel ga beleven. Tot volgende week....

De website is af

2006-04-20T13:34:00.000+02:00

Na 11 dagen achter elkaar te hebben gewerkt is de nieuwe Sri Toys website af. Martijn heeft echt puik werk afgeleverd, en de website voorzien van een prachtige database, waarmee Sri Toys zelf alle kleuren tekst en producten kan veranderen. De website ziet er erg degelijk en professioneel uit, neem zelf een kijkje op; SriToys.com. Mr. Jajakody en Ferdinand zijn zelf ook erg tevreden over ons werk! Veel tijd om leuke dingen te doen was er de afgelopen dagen dus niet echt. We hebben wat filmpjes gekeken, onder andere Munich, Kiss kiss, Bang, bang en The weather man, deze had ik net voordat ik wegging gedownload. Ook heb ik Martijn Carrom geleerd, en door mijn kleine voorsprong heb ik eindelijk iemand kunnen verslaan! Verder heeft Rajeew ons wat avonden geintertaind met zijn special imitaties van wat bekende Sri Lankaanse artiesten. Gister hadden we op onze enige vrije dag een treinrit naar Kandy gepland. We waren ruim van tevoren (3 uur) in Colombo, maar hebben het toch voor elkaar gekregen om de trein te missen. Vraag niet hoe, maar we kunnen er achteraf wel om lachen. Vanaf vandaag is de tijd om echt leuke dingen te doen aangebroken! Morgen komen Nils en Rick en gaan we met z'n vieren door dit land banjeren. Als het mooi weer is, beginnen we met de zuid kust, en gaan we via Uda Walawa National Park naar the Hill country. Als het weer wat minder is doen we deze trip gewoon andersom. Volgende week vrijdag zal ik een verslag van onze trip op mijn site zetten. Ik heb hier maar één dag voor, want de volgende dag komen mijn Dick, Wilma, Jens, Jorg en Rachel! Met hun ga ik de culture driehoek verkennen. Zo zie ik bijna het hele land in 2 weken!

Een goede maand!

2006-04-05T13:33:00.000+02:00

Afgelopen zaterdag 1 april is Martijn veilig en wel aagekomen (de 1 april grap dat Martijn zijn vliegtuig heeft gemist was erg flauw, maar wel geslaagd.., sorry)! Mijn vaste tuk tuk chauffeur heeft mij om 14:00 voor een goed prijsje naar het vliegveld gebracht. Het was alleen niet echt zijn lucky day aagezien hij twee keer bekeurd is door de politie (het is op zaterdag in Sri Lanka namelijk niet toegestaan om met een tuk-tuk op de rechter rijbaan te rijden). Het was gelijk heel vertrouwd toen ik Martijn een uurtje later aan zag komen lopen. En waar begin je dan? We hadden allebei zoveel te vertellen, dat we de 2,5 uur durende reis naar ons huis continu hebben gepraat, over onze ervaringen en belevenissen. Zondag heb ik Martijn Colombo laten zien, en ging het uitwisselen van ervaringen gewoon door. Heel erg gezellig dus! Maandag zijn we samen naar het werk gegaan. Het was wel erg vreemd om iemand die je zo goed kent opeens in je dagelijkse leven hier te zien. We zijn begonnen met het realiseren van het ontwerp van de nieuwe website. We zitten aan een strak tijdschema, dus het is erg druk, helemaal omdat Ferdinand het ons niet echt makkelijker maakt. Maar het gaat ons zeker wel lukken! We schuiven wat met vakantiedagen (werken met het Singhalese oud&nieuw en de weekenden houd geen Poya day deze maand en misschien 'snachts nog eens flink doorhalen, en dan hebben we de website over 11 dagen af. De reden van al dit geschuif, is een hele speciale; Gister kregen we opeens bericht van Rachel dat ze Rick had overtuigd om ook langs te komen in Sri Lanka!! En toen we hoorden dat Nils met pijn en moeite ook nog een last minute had weten te bemachtigen konden we ons geluk niet meer op! Vier vrienden in een compleet vreemd land aan de andere kant van de wereld. Waar hoor je dat nou vaker? Het plan is om met Nils, Rick en Martijn het zuiden en midden van Sri Lanka te gaan verkennen met een minibus. Nils en Rick vertrekken grappig genoeg met hetzelfde vliegtuig waarmee Dick, Wilma, Jens, Jorg en Rachel aankomen! Ik heb dus twee weken vakantie achter elkaar. Wel dik verdiend vind ik zelf, aangezien ik geen voorjaarsvakantie heb genoten, ik 10 uur per dag maak, en regelmatig op zaterdagen werk. Al met al ga ik dus een super leuke maand tegemoet, met veel reizen met vrienden en familie. Maar dit zullen jullie vanzelf nog wel lezen.

Election Day

2006-03-29T13:33:00.000+02:00

Vandaag zijn er door het hele land de verkiezingen voor de provinciale raad. Voor Sri Lanka is dit op de landelijke verkiezing na de belangrijkste. Wat erg opvalt is dat de Sri Lankaanse verkiezingsstrijd hier toch wat anders verloopt als bij ons in Nederland. Alle partijen hebben hun eigen kleur, en deze domineren dan ook al weken het straatbeeld. Blauw is de kleur van de huidige regerende liberal party, rood staat voor de communistist party, groen is de united national partij, en rood/blauw is de peoples party (er is ook nog een partij voor de tamils, maar die kom je hier niet tegen). Op elke hoek van de straat slaken grote luidsprekers al weken leuzen om de mensen ervan te overtuigen dat zij de macht moeten hebben. Ik slaap al bijna vier dagen slecht, vanwege verschillende partijbijeenkomsten die tot laat in de nacht doorgaan met het afsteken van vuurwerk, slaan op de trommels en het drinken van veel Arrack. Vandaag heeft iedereen recht op een vrije (mid)dag, omdat er in de geboortestad gestemd moet worden, en dat kan wel eens heel ver weg zijn. Het is vandaag dan ook heerlijk rustig op straat! En morgen misschien ook, want als de verkiezingen onrustig verlopen kan het wel eens zijn dat de politie een curfew (straatverbod) oplegt, maar daar merk ik vooralsnog niks van.

South coast

2006-03-24T13:33:00.000+01:00

Vrijdag middag de bus gepakt richting Unawatuna, mijn uitvalbasis om de zuidkust van Sri Lanka te verkennen. Deze plaats staat bekend om het mooiste strand van Sri Lanka, liggend in een mooie baai omringt door koraal, waardoor zwemmen veilig is. Unawatuna stond ooit bekend als 'de backpackers' plaats van Sri Lanka, maar zoals dat wel vaker gaat met populaire plaatsen verdringen grote hotels de kleine guesthouses. Na de Tsunimi konden de kleinere hostels hun hoofd letterlijk en figuurlijk niet meer boven water houden, er werden ze min of meer gedwongen hun land te verkopen. Ik heb gelukkig nog wel een leuk geusthouses gevonden, met een vriendelijk Sri Lankaanse eigenaar. Na te hebben ingecheckt heb ik mijn zwembroek aangetrokken, die ik vervolgens tot zondag middag niet meer uit heb gedaan! Het strand was Unawatuna was inderdaad idylish mooi, en na een verfrissende duik te hebben genomen in zee (27 graden), heb ik bij een strandtentje een heerlijk koud biertje gedronken. Toen ik erachter kwam dat er in het dorp geen pinautomaat was, heb ik een Tuk-tuk naar het 5 km verderop gelegen Galle genomen. Toen ik eenmaal in Galle was, en het fort bij zonsondergang het mooist is, heb ik gelijk besloten om deze plek te bezichtigen. Het fort voldeed aan de verwachtingen, en het was erg leuk om een Nederlandse tintje te proeven. S'avonds ben ik weer terug gegaan naar Unawatuna, waar ik heb geprobeerd wat contact te maken met wat westerse reizigers. Dit ging erg moeilijk aangezien het grootse gedeelte van de toeristen, suffe groepsreizigers, verliefde stelletjes, duitse bierbuiken of grijze bejaarden waren. Er was weinig te merken aan het toffe backpackers plaatsje wat Unawatuna ooit had moeten zijn. Gelukkig zijn de Sri Lankanen erg toegankelijk en heb ik de rest van de avond met de guesthouse eigenaar en zijn vriend op de veranda van mijn kamer zitten praten. Zaterdag had ik het idee om een surfcursus te gaan doen. Op aanraden van de eigenaar van het guesthouse, heb ik de bus richting Welligama gepakt. Hij wist in deze plaats een tof surfers guesthouse dat ook surflessen verzorgde. Het hostel was inderdaad een chille plek met surf dudes van over de hele wereld. De jongen die mij les gaf was pas 16 jaar, maar kon echt supergoed surfen, en ook les geven! We hebben samen bijna 4 uur in het water gelegen! Het is me meerdere malen gelukt om een golf te pakken, en (even) te blijven staan. Na 4 uur was ik helemaal gesloopt, en heb ik bij hostel in een hangmat uitgerust, en spelletjes gespeeld met een paar Japanners en een Braziliaan. Dit was waar ik naar op zoek was in Unawatuna, maar de plek heet tegenwoordig 'Surf view Inn' Welligama! Bij het hostel nog een heerlijk sandwitch gegeten, en tegen het eind van de avond heb ik weer een bus terug gepakt naar Unawatuna. De volgende dag, heb ik met een Tuk-tuk een ander deel van de zuid-kust verkend. Ik wilde nog naar het Kogala meer, wat bekend staat om de mooie eilanden, en 'wildlife'. Onderweg heb ik nog een schilpadden opvang huis bezocht, met hele lieve kleine schilpadjes van 4 dagen oud. Het Kogala meer heb ik met een heel klein visserbootje verkend, wat echt de moeite waard was. De eilandjes waren mooi en ik heb zelf wat apen en een hele grote zwemmende lizard gespot. S'middags heb ik een A/C bus terug gepakt naar Moratuwa. Het was weer een heel druk weekend waarin ik wederom veel heb meegemaakt. Ik ben weer lekker tot rust gekomen, en kan er wel weer een weekje tegen aan! Aanstaande zaterdag komt Martijn (eindelijk een reismaatje), en ik heb al wat leuke plannen voor onze weekenden.

Op het werk

2006-03-18T13:32:00.000+01:00

Als je al deze verslagen leest denken jullie misschien wel dat ik één grote vakantie aan het houden ben!? Dat wil ik dus met dat met deze log even ontkrachtigen. Het klopt enigszins wel voor de weekenden, maar door de weeks wordt er heel hard gewerkt! Ik ben druk bezig met het realiseren van mijn opdracht, die bestaat uit het ontwikkelen van een implementatie rapport voor de nieuwe website, het ontwikkelen van de nieuwe website, en een adviesrapport over E-commerce. Naast het realiseren van mijn opdracht, doe ik ook veel praktische werkzaamheden voor Sri Toys. Ik heb dagelijks contact met Ferdinand, die onder andere verantwoordelijk is voor al het computerwerk dat de 'computer room' aflevert. De 'computer room' bestaat uit 3 personen, Pavithra, Pushpangi en Taraka, en aangezien Ferdinand zelf weinig tijd heeft voor het aansturen van deze mensen heeft mij gevraagd of ik deze taak over kom nemen. Een hele verantwoordelijke taak dus, waarin ik min of meer de leiding heb over de computer room. Wij zijn met z'n vieren druk bezig met het versturen van Direct Mails, en het ontwerpen van een nieuwe catalogus en prijslijsten. Mijn management capaciteiten blijken toch wel goed, want Ferdinand is erg tevreden over onze prestaties! Ik wordt voor mijn werk dan ook rijkelijk beloond, want vandaag heb ik mijn eerste gigantische salaris uitbetaling gekregen! 5000,- rupies oftewel 40,-Euro! Over 2 weken is mijn implementatierapport voor de nieuwe Sri Toys website af en kan ik beginnen met het realiseren ervan. Hierbij krijg ik hulp van Martijn, voor de mensen die hem niet kennen, een zeer goede vriend uit Gouda/Utrecht die nu (na zijn afstuderen) een wereldreis aan het maken is. Aangezien zijn geld een beetje op raakt en hij serieus behoefte had zijn kennis toe te passen, kwam hij met het briljante idee om 3 weken bij Sri Toys in Sri Lanka te werken. Ferdinand en Mr. Jajakody waren gelukkig ook erg enthousiast en vonden het geen probleem als wij dit klusje samen zouden klaren. Hij komt 1 april en blijft 3 weken, het lijkt me erg gezellig om al zijn verhalen te horen, en eindelijk weer eens een goed (Nederlands) gesprek op niveau te hebben. Misschien zijn de verslagen van de reizen interessanter, maar nu weten jullie in ieder geval dat ik door de weeks niet stil zit, en erg mijn best doe voor Sri Toys. Desalniettemin kijk ik alweer erg uit naar komend weekend, waarin ik weer richting het zuiden reis om, weer eens lekker te chillen op het strand en het oude Nederlande fort in Galle ga bezichtigen! Ps. Het is ongelofelijk maar waar, mijn schoenen zijn weer terecht! Na fantastisch detective werk heeft mijn goede vriend de politie officier de tas weten te traceren. Geweldig speurwerk dus! Waar maak je dit in Nederland nou nog mee?

Bobatele Waterfall

2006-03-12T13:31:00.000+01:00

Jaja, jullie lezen het goed, Bobatele Waterfall en toch geen Adam's peak. Maandag middag na het werk ben ik samen met Radjeef in een veel te (gloed)hete bus richting Ratnapura gestapt. Ik baalde een beetje omdat niemand wist wanneer de bus vertrok, en ik ondertussen vele A/C bussen af en aan zag rijden. Radjeef ondernam geen enkel initiatief en bleef gewoon in die hete bus zitten wachten. Omdat hij zeer gebrekkig Engels spreekt, en ik het steeds heter kreeg was mijn kookpunt letterlijk en figuurlijk bereikt. Op dat moment besefte ik me hoe lekker het eigenlijk is om alleen te reizen! Ik was namelijk gewoon uitgestapt. 3,5 uur later, inmiddels alweer afgekoeld, kwamen we aan bij het dorpje waar hij woonde. Het was echt een gehucht met een paar huizen in the middle of the jungle. Volgens mij was ik daar de eerste blanke ooit! Na met zijn ouders kennis te hebben gemaakt, heb ik een rondje door het dorp gedaan om vervolgens al zijn ooms, tantes, neefjes en nichtjes te ontmoeten! Super grappig, maar op een gegeven moment gaat het wel vervelen om telkens; Lars, The Netherlands, 23 en student als standaard antwoord te geven. Na de kennismaking zijn we bij de neef (Haneka) van Radjeef die ook mee zou gaan de trip voor de volgende dag gaan bespreken. Het bleek dat de klim naar Adam's peak vanaf de Ratnapura zijde in totaal 15 uur zou bedragen! Voor de gangbare route van 7 uur (op en neer) waren we aan de verkeerde kant van de berg. Radjeef, en Haneka wilde de tocht nog wel doen, maar ik zag het niet zitten mede doordat ik de volgende dag ook nog terug wilde naar Moratuwa. Daarom hebben we uiteindelijk besloten om naar de nabijgelegen Bobatele Waterfall te gaan. Daarna zijn Radjeef en ik terug gegaan naar het primitieve huis van zijn ouders, waar ik in zijn bed mocht slapen terwijl hij bij zijn broer op de kamer sliep. De volgende dag hebben we met z'n vijven de bus richting de waterval gepakt. Bij de waterval was het erg leuk! Naast het genieten ervan, hebben hem beklommen en bovenop geluncht. Daarna hebben we onderaan de waterval gezwommen. Tijdens de tocht naar beneden, het kan ook haast niet anders met Lars, ben ik nog uitgegleden en heb mijn teen geblesseerd. Omdat het toch wel pijn deed zijn we nog even langs een dokter gegaan. Hij heeft me een zalfje gegeven en zei dat het wel in order zou komen met mijn 'footfinger' HAHA!! Omdat ik alleen mijn bergschoenen bij me had heb ik op aanraden van de dokter nog een paar slippers gekocht om mijn teen luchtig te houden. Aan het einde van de middag zijn we naar Ratnapura gegaan, waar ik een heerlijke A/C bus heb gepakt naar Moratuwa. In de bus heb ik kennis gemaakt met een zeer aardige politieofficier uit Colombo. Toen de bus halvewege een lekke band kreeg, en het nog wel een tijdje zou duren om te repareren heb ik samen met de agent een normale bus gepakt. Toen we bijna in Colombo waren, het kan ook haast niet anders met Lars, kwam ik erachter dat ik mijn tas waar ik mijn bergschoenen in had gedaan in de A/C bus had laten liggen. Toen ik het mijn reisgenoot vertelde begon hij gelijk druk rond te bellen. Hij belde naar zijn bureau om de A/C bus op te sporen. Al zijn inzet had alleen helaas geen resultaat. Hij heeft me beloofd dat hij de tas persoonlijk op zou sporen. Hij belt me vandaag voor het resultaat. Al met al weer een bewogen dag en weer genoeg beleeft! Dit weekend doe ik het maar weer eens rustig aan. Dus waarschijnlijk geen spannende avonturen.

Touts, refugees and football

2006-03-05T13:31:00.000+01:00

Vrijdag middag om 15:25 begon met het vertrekken van de trein naar Kandy mijn weekend. De treinreis is echt een van de mooiste van Sri Lanka door een glooiend berglandschap met schitterende uitzichten over theeplantages en rijstvelden. Dit heb ik althans maar van mijn Singhalese buurman aangenomen toen we 2,5 uur later arriveerde. Ik heb namelijk alleen maar wolken, regen en mist kunnen aanschouwen:-( Volgende keer beter! Bij aankomst in Kandy was het imiddels droog en ben ik naar mijn hostel gelopen, maar toen de regen weer dreigde ben ik toch maar in een Tuk-Tuk gestapt. Khiri; de bestuurder die 18 dagen ouder dan mij is, bleek een toffe jongen die van voetbal en Bob Marley houdt. Nadat hij me bij het guesthouse had afgezet bood hij me een rondleiding door Kandy aan. Uiteindelijk kwamen we met wat biertjes boven op een berg met uitzicht over Kandy terecht! We hadden leuke gesprekken over muziek en voetbal. Hij vroeg of ik de dag erna mee wilde voetballen. Dit deed hij namelijk elke zaterdag op een veldje met wat vrienden. Een supergaaf voorstel dus! Die avond hebben we samen nog wat gegeten en heeft hij me bij het guesthouse afgezet. De volgende ochtend kwam ik met de iets minder leuke kant van Kandy in aanraking. Naast mooie natuur en oude temples staat deze plaats ook bekend om de vele en vervelende touts. Dit zijn mensen die over het algemeen heel vriendelijk en betrouwbaar overkomen, maar eigenlijk uit zijn op je geld. De man die ik ontmoette deed zich voor als dansleraar die bij een weeshuis werkte. Ik wil er eigenlijk niet teveel woorden aan vuil maken, maar het kwam erop neer dat hij me doekschilderijen wilde verkopen die naar zijn zeggen door weeskinderen gemaakt waren. Toen ik er later in het guesthouse achter kwam dat het gewoon een oplichter was en dat ik drie keer de prijs betaald had voelde ik me erg gepakt, en bedonderd. Ik heb uiteindelijk mijn geld wel terug gekregen, maar de ochtend was voor mij al verpest. Het gevolg van deze ontmoeting is dat ik daarna iedereen wantrouwde terwijl de meeste mensen hier juist zo oprecht vriendelijk en aardig zijn. Erg jammer. Na het incident heb ik de Temple of Tooth bezocht. Deze heilige tempel bewaard de tand van Bouddah. Bij de tempel ontmoette ik een aardige Afrikaan uit Sierra Leone. Hij is gevlucht naar Sri Lanka, omdat zijn ouders politiek activisten tegen het huidige militaristische regime zijn. Ik heb s'avonds met hem afgesproken om te gaan eten. Maar eerst zou ik natuurlijk gaan voetballen met Khiri and Friends. Hij kwam me bij mijn guesthouse ophalen en we zijn naar een veldje boven op een berg gereden. Het voetballen was supergezellig en deed me erg denken aan de nostalgische tijden op het Mammoet kunstgras veld in Gouda. Ook leuk dat mijn team met 7-3 won en dat alle doelpen op mijn conto zijn bijgeschreven! Na de wedstrijd heeft Khiri mij afgezet bij het restaurant waar ik met Smith de man uit Sierra Leone had afgesproken. Het eten was lekker en gezellig. We hadden interessante gesprekken over reizen en politiek. Hij wist me veel boeiende dingen te vertellen over de west Afrikaanse samenleving. Zondag heb ik nog in een luxe hotel in Kandy gezwommen, en daarna heeft Khiri mij afgezet bij het busstation. Ik heb hem beloofd zeker nog een keer te ontmoeten, en misschien wel volgende maand met Martijn (kan hij ook mee voetballen). Nu zit mijn weekend er dus alweer op, zou je denken....Ware het niet dat het hier overmorgen een nationale feest dag is. En ,zoals gezegd ga ik met Radjeef Adam's peak beklimmen. Lees hier later deze week meer over.

Weer een week stage voorbij..

2006-02-25T13:30:00.000+01:00

De week is weer omgevlogen. Ik begin steeds meer in het ritme van de Sri Lankaanse bevolking te komen, en het bevalt me prima! Het leven hier is een stuk minder stressvol, en een stuk gemoedelijker als in Nederland. Bij de fabriek word door iedereen heel hard gewerkt, maar er is altijd wel even tijd voor een gesprekje of een grap. Een door de weekse dag ziet er voor mij ongeveer als volgt uit: S'ochtends rond een uurtje of 6:30 word ik wakker van een tropische vogel die net naast mijn raam hele rare geluiden maakt, en van mijn huisgenoot die Rice and Curry aan het maken voor ontbijt en lunch. Voor mij maakt hij altijd een klein lunchpakketje extra, erg lief! Dan word ik om 7:00 opgehaald door de Sritoys bus, maar dit kan ook 7:15, 7:30 of soms zelf 9:00 zijn! 20 minuten later kom ik aan bij mijn werk. Meestal check ik eerst mijn mail, omdat het dan nog rustig is en ik het internet niet hoeft te delen met 5 andere computers. Daarna is er in de kantine ontbijt, ik krijg één of twee stukken brood, met Dahl (een mix tussen soep & pap, met curry en kokosnootmelk). Ik begin het steeds meer te waarderen! Na het ontbijt, doe ik meestal wat practische werkzaamheden voor SriToys. Rond 13:00 is het lunchtijd, en komt mijn kleine lunchpakketje tevoorschijn. De mensen hier vinden het maar vreemd dat ik zo weinig eet. Na de lunch heb ik tijd om aan mijn opdracht te werken. Om 15:00 is er nog een kleine thee pauze, en dan zit zo rond 17:30 het werk erop. Eenmaal thuis heb ik weer beschikking over een degelijke internet verbinding. Vaak ga ik, terwijl Radjeef voor mij kookt (rice and curry natuurlijk) even MSN'en met de mensen die in Nederland op dat moment online zijn. Ik vind het erg fijn om zo'n goed contact te hebben met Nederland, en ik kan zelf bellen! Op deze manier ben ik toch nog een beetje dichtbij. Na het eten, spelen Radjeef en ik nog een spelletje, ga ik een filmpje kijken of mijn kleren wassen (lekker primitief met de hand!). Daarna nog even snel onder de koude douche, en rond een uurtje of 22:00 ga ik naar bed. En zo vliegen de weken dus om! Morgenmiddag vertrek ik voor mijn weekendje Kandy. Ik heb er zin in en verwacht veel van 'The Hillside Capital'. Na het weekend (dinsdag) is het hier Poya, het volle maansfeest waar iedereen hier een vrije dag voor krijgt. Ik ben van plan om op Poya-day met Radjeef naar Adam's peak te gaan. Dit is een heilige berg waarvoor je 2000m en 9000 traptreden nodig hebt om hem te beklimmen. Een hele uitdaging, helemaal omdat we de berg vanaf andere (minder toegankelijke) kant zullen bestijgen!

Een dagje Colombo

2006-02-18T13:30:00.000+01:00

Zondag heb ik om 9:00 uur de bus gepakt naar het Fort Trainstation in Colombo. Bij het station heb ik mijn treinreis voor aanstaande vrijdag naar Kandy weten te reserveren. Daarna heb ik de levendige bazaarwijk 'Pettah' verkent. Kleine steegjes, tempels en de markt maken deze wijk de drukste en oudste wijk van Colombo. Het was erg leuk om mensen, dieren, en voertuigen zich door de kleine stegen en straten te zien persen. Ook was het grappig om de Keyzer street te zien, die herinnerd aan het Nederlandse tijdperk in Sri Lanka. Vanuit Pettah ben ik naar de naastgelegen, maar compleet tegenovergestelde wijk Fort gelopen. In deze wijk voeren brede rustige wegen, grote hotels, en oude parlement gebouwen het straatbeeld. Om veiligheidsredenen is de helft van de wijk afgesloten en beveiligd door militairen. Omdat het uitgestorven aandeed, en de bewakers mij niet zo vriendelijk aankenen ben ik niet zo lang in deze wijk gebleven. Ik ben in de richting van Slave Island gelopen waar ik in een tuk-tuk ben gestapt. Omdat ik niet zo goed wist waar de mooie plekken waren, heb ik met de chauffeur afgesproken dat hij me voor 2,- euro één uur rond zou rijden. Hij wist me inderdaad wat mooie tempels moskee'en en parken te laten zien. Wat mij erg opviel was dat door de vele boedistische en hinduistische tempels, kerken en moskee'en Colombo echt een multiculturele samenleving heeft. Na het zien van de belangrijkste trekpleisters (ik had het kunnen verwachten voor 2,- euro) kon een bezoek aan een Gem Jewelry natuurlijk niet ontbreken. Na heel wat Gem verkopers van me af te hebben geschut heeft mijn chauffeur me afgezet bij het Galle Face Hotel. Dit waanzinnige hotel uit 1864 staat bekend om uitstekende high tea's die op een mooi terras met uitzicht over zee genuttigd kunnen worden. Hier heb ik een uur genoten van het uitzicht, de thee en de koloniale sfeer die het hotel uitstraalt. Na de thee ben ik gaan shoppen bij twee grote shopping malls. Ik heb een hele mooie zonnebril gekocht! Na het shoppen ben ik een vegetarisch restaurant ingedoken waar ik een heerlijke maaltijd gegeten heb. Ik weet niet precies wat het was, maar ik heb zelden zo lekker gegeten. Om 17:00 heb ik een bus terug gepakt naar Moratuwa. Al met al wat het een leuke dag. In zijn geheel is Colombo geen mooie stad. Met veel grijze betonblokken en aftandse houten krotten is het niet bepaald een typische Aziatische metropool. Toch heeft Colombo mij aangenaam verast, en was de stad zeker de moeite waard voor een dagtrip! (Haha...zoiets zou Chris Zegers denk ik ook zeggen!)

Sri Lanka belevenissen

2006-02-11T13:29:00.000+01:00

Nog maar net bijgekomen van het weekendje Hikkaduwa staat het volgende weekend alweer bijna voor de deur. Mijn plannen voor komend weekend zijn echter niet zo spectaculair. Eigenlijk was ik van plan om met de trein naar Kandy (The Hill Side Capital) te gaan. Deze reis word in alle reisgidsen aanbevolen. Maar deze 'scenic trip' moet je minimaal één week van tevoren boeken, en daar was ik dus te laat mee. Ik blijf deze week thuis, en ga zaterdag gewoon werken, om de schade van afgelopen donderdag in te halen (Ik heb namelijk de hele dag zonder stroom gezeten, en dat is knap lastig! Je realiseerd opeens hoe belangrijk stroom eigenlijk is!) Zondag maak ik een dagtrip naar Colombo om daar de boel te verkennen. Ik ben van plan om in Colombo alvast een treinticket voor volgende week boeken, wat te gaan shoppen, en kijken voor goedkope vliegtickets terug naar Nederland. Verder gaat het bij Sri Toys nog steeds erg goed. Ik heb het erg druk en de dagen vliegen om! Dit komt mede doordat ik s'avonds pas rond een uurtje of 19:00 thuis ben. Vaak gaan Radjeef en ik na het werk nog wat drinken of bij een hotel in de buurt zwemmen. Dinsdag hebben we na het werk het Sri Lankaanse spel Carrom gespeeld. Een mix tussen poolen, knikkeren en dammen! Dit is niet het enige vreemde van de Sri Lankaanse cultuur. Kerstliedjes op de lokal radio, en mensen die mensen met hun hoofd nee schudden als ze ergens mee instemmen (ze bedoelen dus ja). De Nederlandse invloed is hier ook nog steeds aanwezig met woorden als Boontje, en exact de zelfde namen voor het kaartspel; Schoppen, Klaver, Harten, Ruiten, Heer, Boer, Vrouw en Aas (lekker makkelijk)! Verder heb ik van de week voor het eerst met mijn handen, of eigenlijk rechterhand, rice and curry gegeten (lekker kliederen!), en ben ik erachter gekomen dat de Sri Lankaanse minuut net iets langer duurt dan de Nederlandse! In de bus vind men het het normaal dat als jij geen zitplek heb, je jou tas gewoon op de schoot van degene zet die wel kan zitten! Wat ook erg mooi is om te zien, zijn de vele mooie en betoverende vuurvliegjes hier (heel bijzonder)! Tevens heb ik nog wat interessante prijsvergelijkingen: 40 min. durende busrit naar colombo 0,60,- euro Terugrit: 0,18 euro,- Ontbijt met omelet en Koffie: 0,40,- euro 1 pak Orio koekjes: 3,- euro Bellen naar Nederland: 0,25,- c.p.m. Gebeld worden (ook vanuit Nederland): gratis!

Hikkaduwa

2006-02-04T13:28:00.000+01:00

Mijn eerste Sri Lanka weekend-trip zit erop. Zoals gezegd ben ik vrijdag om 15:00 van mijn werk vertrokken om vervolgens 2 uur later en 90 km verder in de leuke badplaats Hikkaduwa te belanden. Een collega heeft ervoor gezorgd dat ik in de goede en snelle bus terecht kwam. Gelukkig had ik de laatste zitplaats en hoefde ik niet te staan. In de bus zaten 6 Engelse die bij een weeshuis voor Tsunami slachtoffers werkte. Deze groep studenten hadden een jaar vrij genomen om te reizen & werken en gingen ook naar Hikkaduwa. In Hikkaduwa ben ik met een Tuk Tuk naar het guesthouse gegaan die mijn collega's hadden aangeraden. Het was inderdaad een zeer goed guesthouse, en ik had al een kamer met douche wc en dubbelbed voor 5,- euro per nacht! Na het inchecken ben ik een heerlijk stukje gaan wandelen over het mooie strand, en heb ik bij een kleine duikschool voor de volgende dag een duiktrip geboekt. Tijdens de terug wandeling heb ik nog genoten van een prachtige ondergaande zon. S'avonds heb ik het stadje verkend, en even rondgekeken voor goedkope vliegtickets. Bij het eerste de beste winkeltje, werd ik zonder ook maar iets te hebben gevraagd de woonkamer ingeloost voor een kop thee met een stuk taart. Deze zeer vriendelijk mensen nodigde me ook gelijk uit voor het ontbijt de volgende ochtend! De volgende dag ben ik om 8:00 opgestaan om bij de mensen van de avond ervoor te gaan ontbijten. Na lekker te hebben ontbeten ben ik naar het duikcentrum gelopen voor mijn eerste duik van de dag. Ik hoef het eigenlijk niet meer te schrijven, maar ook deze mensen waren vriendelijk en oprecht geinteresseerd. Met de eerste duik ben ik tot 38 meter diepte gegaan, terwijl voor mijn 'open water' brefet 20 meter is toegestaan. Mijn duikmaster vond dat ik goed kon duiken, en dat ik door moest gaan voor mijn 'advanced' brefet. Aangezien ik toch nog geen grote plannen had, en het niet zoveel koste heb ik gelijk besloten dit te doen. Mijn instructuer was een aardig Fransman die met zijn vrouw rond de wereld reiste. Hij droeg door vrijwillig voor 3 maanden voor de duikschool te werken zijn steentje bij aan het herstel van de duikschool na de Tsunami. Ik heb zaterdag nog een 'navigatie' en een spectaculaire nacht duik gedaan. Na de nachtduik ben ik door de eigenaar van de duikschool uitgenodigd om bij zijn huis diep in de jungle te gaan eten. Dit was erg gezellig en lekker! Zondag ben ik weer vroeg opgestaan om bij mijn vaste adres te ontbijten. Daarna ben ik weer naar de duikschool gegaan voor een 'wreck' en 'savety' duik. Vooral de wreck duik was erg bijzonder. En nu ben ik dus officieel Advanced Diver! Veel tijd om andere dingen te doen was er niet, ik ben na de laatste duik terug gegaan naar Moratuwa. Het was absoluut een onvergetelijk weeken, en ik ga zeker nog een keer terug naar Hikkaduwa!

Manana manana

2006-01-28T13:28:00.000+01:00

Na wat opstartproblemen ben ik inmiddels de Sri Lankaanse cultuurshok teboven. Het is vooral wennen aan de warmte, het chaotische (non stop tuterende) verkeer en de eeuwige rust die de mensen hier in zich hebben. Vrijdag is mij door de MR. Jajakody beloofd dat het huis waarin ik woon de dag erna grondig zou worden schoongemaakt. Het is inmiddels woensdag, en het huis is nog niet schoongemaakt, en ik heb Mr. Jajakody sinds dien ook niet meer gezien of gesproken. Ook zou mijn huisgenoot, de enorme berg afval die hij de afgelopen weken heeft laten staan, gister bij de weg zetten. "Tomorrow, tomorrow" is het toverwoord! Gelukkig zit ik zelf zo niet in elkaar, dus heb ik afgelopen week zelf het huis maar schoongemaakt en het vuil bij de weg gezet. Zondag heb ik 14 uur geslapen, en ben sinds dien van mijn Jadlag af. Na het ontbijt, wat boodschappen gedaan en daara ben ik met de bus naar Colombo gegaan. De rit duurt ongeveer 40 minuten, maar ik heb me geen moment verveeld, want de reis is een belevenis opzich. In colombo heb ik bij 'majestic city'(shoppingmall) rondgehangen en gegeten bij het foodcourt. Even lekker de westerse cultuur opgesnoven! Rond een uurtje of 18:00 heb ik weer een bus terug naar Moratuwa genomen. Inmiddels is de werkweek alweer door de midden. Bij Sri Toy gaat het heel erg goed. De werkdagen zijn wel lang; van 7:30 tot 17:00. Voor mij zelf 18:00 omdat ik met Radjeef meerijd, en hij degene is die de fabriek afsluit. Lange dagen, maar de 'easy going' cultuur zit er op de werkvloer ook goed in. Vrijdag ga ik voor het weekend naar Hikkaduwa. Dat is een 'laid-back' plaatjes aan zuidkust (zie kaart hiernaast) waar het mogelijk is om te duiken. Ik zal iets eerder van mijn werk vertrekken om de spits voor te zijn. Vanaf vandaag kan ik gelukkig ook thuis het internet op, zodat ik lekker kan e-mailen en msn'en! En natuurlijk de site up to date houden! Morgen zal ik proberen wat foto's op de site te zetten.

Veilig aangekomen

2006-01-24T13:28:00.000+01:00

I have arrived! Ik ben veilig en wel aangekomen in Sri Lanka, Moratuwa. Na afscheid te hebben genomen van Dick, Wilma Jens & Rachel volgde een voorspoedige reis! In het vliegtuig zat ik naast een duitse man die een huis aan de zuidkust van Sri Lanka bezit. Zijn vrouw was net overleden en in Duitsland begraven (Als je zoiets hoort stelt 23 weken zonder familie, vrienden en vriendin eigenlijk helemaal niks voor). Deze man was zo aardig om mij een ritje naar Moratuwa aan te bieden, wat me 20 euro scheelde. We zijn 3 uur onderweg geweest voordat we 90 km verder in Moratuwa aankwamen. Wat een chaos dat verkeer hier! In Moratuwa heb ik een Tuk Tuk genomen naar het huis van de Srilankaanse eigenaar van Sri Toys; MR. Jajakody. Daar werd ik welkom ontvangen met een (te hete) Srilankaanse lunch. Na de lunch kwam mijn nieuwe huisgenoot mij ophalen om het huis te laten zien. Het huis viel een beetje tegen. Niet qwa grootte, maar vanwege de enorme ravage die ik aantrof. Overal stof, spinnenwebben en zand op de vloer. Radjeef, mijn huisgenoot heeft me mijn kamer laten zien, die wij vervolgens samen een goede schoonmaakbeurt hebben gegeven. Toen heb ik een paar uurtjes op mijn nieuwe bed geslapen. S'avonds zijn Radjeef en ik naar de supermarkt gelopen, om nog even wat extra schoonmaakspullen en wc papier te kopen. Daarna hebben we een spelletje Backgammon gespeeld en ben ik gaan slapen. Vandaag ben ik naar de fabriek geweest. Om 7 uur, werd ik met Radjeef, door Radjeef (populaire naam) opgepikt en zijn we met de minibus naar Sri Toys gereden. Ik heb al wat collega's ontmoet, en het zijn stuk voor stuk zeer aardige en behulpzame mensen. Ook heb ik heb al met wat mensen over mijn werkzaamheden kunnen praten. Deze bestonden vandaag uit het ondersteunen en aansturen van de grafische afdeling. Na de beurs zijn veel oders binnen gekomen, en de nieuwe catalogus is nog niet helemaal af. Wat me vandaag opviel, is dat het verkeer niet het enige is wat chaotisch verloopt. Mensen doen ongeveer 25 dingen tegelijk, met het gevolg dat er 23 dingen vergeten worden. Daar moet ik dus ook nog even aan wennen. Nu ben ik nog steeds bij Sritoys, zodat ik mijn website even kan updaten, en mijn mail kan checken. Morgen ga ik eens kijken wat er in Colombo te doen is. Tot zover....... ps. mijn contactgevens zijn bijgewerkt.

Adres in Sri Lanka

2006-01-15T13:27:00.000+01:00

Bij deze de contactgevens van mij in Sri Lanka. Het zou leuk zijn om op dit adres post te ontvangen. Bishop Terrace 45/13a Katubedda, Moratuwa Sri Lanka Vaste telefoon: 0094 112646312 Mobiel: 0094 723559444

Nürnberg International Toy Fair

2006-01-14T13:26:00.000+01:00

Mijn stage is deze week van start gegaan op grootse speelgoedbeurs van de wereld in Nurenberg, Duitsland. Op de heenweg ben ik met de Nederlandse Importeur (Rudi) van Sritoys mee gereden. Omdat we op de dag voor de opening van de beurs aankwamen, hadden we nog de tijd om de stand op te bouwen. Ferdinand, de directeur/ontwerper/stagebegeleider was een aantal dagen eerder al gekomen om wat dingen voor te bereiden. De volgende kwam ook Mr. Jayakody de ander Directeur van Sri Toys. De Engelse importeur Andy Anderson maakte het internationale gezelschap compleet. Ik heb mezelf gelijk nuttig kunnen maken door de opmaak van de digitale prijslijsten en de catalogus aan te passen. Verder heb ik bij de stand bezoekers geholpen en mijn stageactiviteiten kunnen bespreken, zodat mijn opdracht helemaal helder is. De dagen op de beurs zijn wel lang, 9:00 gaan de deuren open, en ik kom pas rond een uurtje of 21:00 weer in mijn hostel. S'avonds gaan we met z'n allen uit eten, wat erg gezellig is. Ferdinand en Mr. Jayakody doen erg hun best om mij op mijn gemak te stellen, en betrekken mij gelijk bij het bedrijf. Gelukkig is iedereen is erg hartelijk en aardig voor mij. Nürnberg is een leerzame periode geweest, waarin ik alvast een goed inzicht heb gekregen binnen het bedrijf. Morgen ga ik met Eurolines terug naar Utrecht. Daar heb ik nog een paar dagen voordat de echte stage gaat beginnen.

Maandag 21 april

2003-04-21T16:33:00.000+02:00

We zijn aangekomen op het zuidereiland! De ferry oversteek was alleen wel hels, met 5 meter hoge golven die over het hoogste dek klotste. Het hele schip lag te kotsten (behalve ik). Gelukkig hadden we nog genoeg energie om de volgende dag een 8 uur durende toch door Abel Tasman National Parrk te maken, langs de ruige kustlijn en bounty strandjes. Gelopen met een jamaicaans meisje, ja man! Met pasen zijn we naar een zeehonden koloniet gelopen. Erg schattig (maar luie) beesten. Vandaag hebben we ons geluk beproeft met het zoeken naar goud. We kregen een goudzoekpan en wonder boven wonder na 3 kwartier vonden we nog echt goud ook. Kleine stukjes weleenswaar, maar een hele leuke ervaring.

Dinsdag 15 april

2003-04-15T16:32:00.000+02:00

Volgende bestemming was Taupo. Een stadje aan het grootste meer van het zuidelijk halfrond. Eigenlijk een grote krater die is ondergeregend en de plaatse en de plaats waar een groep maori-rots-carvings te zien moesten zijn. Dit wilde we dus bekijken! Zondag gingen we daarom met een zeilboot het meer op, en ik mocht zelfs nog even de boot besturen.

Voor de dag erna heb ik veel engerie bespaard om de mooiste dag-tocht van New Zealand te lopen, the tarongi crossing. Een 8 uur durende slopende toch over ongeveer 2000m hoge kraters, tussen meren en besneeuwde bergtoppen. Ongelovelijk mooi. Rachel besloot het wat rustiger te doen en een thermal-park te bezoeken, genaamd, 'craters of the moon'.

Nu zitten we in Wellington, the Capital, en morgen gaan we naar 'the lord of the rings' tentoonstelling. Moet heel bijzonder zijn, met echte kostuums enz. De dag erna maken we de overtocht naar het Zuidereiland. Daar kijken we ook weer erg naar uit.

Vrijdag 11 april

2003-04-11T16:32:00.000+02:00

Het stadje waar we nu zitten, Rotarura heeft een enorm magische uitstraling. Er komt namelijk overal kokend water/modder en stoom uit de grond (vanwege terminale activiteiten in de aarde). Jammer genoeg gaat dit gepaard met een rotte-eierenlucht haha. Vanavond gaan we lekker in een thermaal bubbelbad! Gisteren was een super coole dag. We zijn namelijk met een aantal mensen van onze tour wezen 'black water raften. Dat is in een wetsuit in een binnenband, door een ondergrondse grot drijven en glijden. Erg bijzonder want in de grote leven wormen die een magisch blauw licht uitstralen. Het leek net of wij omgeven waren door een sterrenhemel. Lastig uit te leggen, maar echt een hoogtepunt!

Vandaag hebben we ook de nodige actie gehad. We zijn namelijk met een gondel de berg op gegaan, om er vervolgens in een slee op wielen weer vanaf te racen. Heel er fun! Ondanks dat uit de bocht ben gevolgen heb ik Rachel wel verslagen!

Dinsdag 8 april

2003-04-08T16:32:00.000+02:00

Australie ligt achter ons Het land dat we van top tot teen verkent hebben, heeft ons 7 maanden lang zeer goed vermaakt! De laatste dagen in Sydney hebben we besteed met winkelen, een bezoek aan het Olympisch park (zeker de moeite) en een guerilla-strijd met onze kamergenoten/sletten. Maar nu zitten we dan toch in Middle Earth, New Zealand. De vlucht naar Auckland verliep voorspoedig alleen waren de veiligheidsmaatregelen verscherpt, waardoor we bij de douane lang moesten wachten.

We zijn de volgende dag gelijk uit Auckland vertrokken naar het uiterste noorden van het land. The bay of Islands is inderdaad een baai vol mooie sub-tropische eilanden en het vakantiegebied voor de locals. We hebben een mooie wandeltocht gemaakt naar een uitzicht over de baai. Nu zitten we weer in Auckland en omdat het waarschijnlijk deze maand niet meer kan heeft Ra nog even gewinkeld. Morgen beginnen we onze grote tour met een bezoek aan the termal pools en de glowworm caves.

Zondag 30 maart

2003-03-30T16:30:00.000+02:00

We zijn weer terug uit de bush. Ons WWOOF-ing avontuur is ons erg goed bevallen. De eigenaren zorgde erg goed voor ons, en we hadden ons eigen huisje met 2 gezellige Engelsen en kregen 4 sterren eten! In ruil daarvoor moesten we klusjes doen als; houthakken, tuinieren en verhuizen. We zijn nu toch echt weed-experts. De omgeving hielp erg mee, veel wildlife (de kangaroo's hopte overal) en groene bergen. Gisteren hadden we nog een power-cut meegemaakt, maar dat was eigenlijk heel gezellig (met z'n allen rond de open haard), en shitheat gespeeld.

Zaterdag 22 maart

2003-03-22T16:30:00.000+01:00

'The Capital' is wel een van de gekste hoofdsteden van de wereld. Het is +/- 60 jaar geleden uit het niets opgebouwd en ligt nog steeds half in de bush! Er lopen nog overal kangaroo's rond, zelf bij het Parlement House. Toch is het een interessante stad met een prachtig national museum, en zijn we blij nu dat we nu dan echt alle 8 staten van Australie hebben gezien! Nu gaan we WWOOF'en in the snowy mountains. Werken voor gratis accommodatie en voedsel op een boerderij. Je verdiend niks, maar geeft ook niks uit! Houden we uiteindelijk nog meer geld over dan tomaten plukken. Haha.

Donderdag 20 maart

2003-03-20T16:29:00.000+01:00

We zijn weer terug van onze derde 'werkavontuur'. Dit keer moesten we tomaten plukken voor omgerekend wel 4 gulden per uur. Gekkenwerk! Een beetje in de aarde vroeten op je knieen en dan bukken om saus tomaten te plukken. Na een hele zware dag werken kregen we samen wel 65 gulden. Daar konden we nog niet net onze accommodatie van betalen. Gelukkig hebben de vrijheid om te doen en laten wat we willen en zijn we gelijk weer vertrokken naar de hoofdstad Canberra. Deze gaan we een paar dagen verkennen en daarna gaan we proberen of we ergens anders nog kunnen werken.

Maandag 17 maart

2003-03-17T16:28:00.000+01:00

Shit, shit shit, shit en nog 300 keer shittttt! Alle verslagen van deze maand tot nu toe kwijt! We weten ook niet hoe het kan. Neem in ieder geval maar van mij aan dat het een hele leuke maand was en dat we hele leuke dingen hebben gedaan in Tassie. Nu gaan we werken om wat geld te verdienen voor leuke activiteiten in New Zealand. Tot over een week dus. Samenvatting rest van de Maart:

heel, heel, veel gewandeld (o.a. Een een helde 5 uur durende tocht naar het ruige zuidelijkste puntje van Australie door regen met oa bloedzuigers!
Tasmanian Devel gezien
Een van de 10 mooiste stranden van de wereld bezocht (wineglass Bay)
Gepuzzeld met onze hippie guide
Port Arthur (de historische werkkamp waar Britse veroordeelde in begin 1800 heen gestuurd werden) bezocht
's nachts pinguins gespot
In Launceston gefeest en gehangglide
Met luxe ferry overtocht naar Melbourne gemaakt (waar we nu alweer voor de 6e keer zijn!), en dolfijnen gespot!

Zaterdag 1 maart

2003-03-01T16:28:00.000+01:00

We bevinden ons op dit moment in de hoofdstad van Tasmanie, Hobart, met spierpijn wel te verstaan. De afgelopen dagen zijn we namelijk heel actief geweest. In Tullah zijn we het meer opgegaan met een canoe. We hebben een gigantisch mooie tocht gemaakt tussen alle beboste bergen! Daarna had ik nog de energie om te gaan mountainbiken! In de volgende verbijfplaats Strahan, kregen we de mogelijkheid om een sandboard te huren. Omdat wij toch wel een beetje jaloers zijn op alle mensen die in de sneeuw zijn gingen we de duinen in. Zonder stoeltjeslift en minder snel, maar sandboarden was super lachen! Weer een echte Aussie ervaring om mee naar huis te nemen. Tasmanische dieren tot nu toe gespot: een slome Wombat, enorm veel kleine wallabies en een tasmanian devil (ze lijken geen meter op die uit de cartoon).

Dinsdag 25 februari

2003-02-25T16:27:00.000+01:00

We zijn in Tasmanie aangekomen! En tot nu toe is het fantastisch. Tasmanie lijkt wel een ander land vergeleken met de rest van Australie. Zo groen en bergachtig! Onze trip begon echter met een aantal minder leuke incidenten. Allereerst verloor Rachel een stuk van haar kies terwijl ze een snoepje at. Op zich niet zo'n groot probleem afgezien van het feit dat ze hier wachtlijsten van een paar maanden hebben bij de tandarts. Nu kan ze dus pas in Nederland naar de tandarts. Tweede incident deed zich voor in de tent (rijmt!) in het prachtige Cradle Mountain. Nadat we een gigantisch mooie en lange dagtocht hadden gemaakt in de bergen, kwamen we moe maar voldaan aan bij onze tent. Terwijl we in het pikkedonker naar onze tent liepen hoorden we wat ritselen. Een slang dachten we meteen, maar het bleek een possum te zijn. Dit diertje (kleine kangoeroe-aap) had onze eten opgegeten en als dank daarvoor onze tent onder gepoept. Het was nog een hele klus om hem uit de tent te krijgen wat niet echt grappig was. Gelukkig kunnen we er nu om lachen (met kiespijn), ookal hebben ze nog wat gaten in mijn tent gemaakt. Nu slapen we bij een prachtig meer midden in de groene bossen. Morgen gaan we lekker kanoën en misschien gaan we mount Heemskerk nog beklimmen (genoemd naar het schip van Abel Tasman, maar wel een erg toepasselijke naam!)

Woensdag 19 februari

2003-02-19T16:27:00.000+01:00

We hebben melbourne bereikt in een recordtijd wel te verstaan. In drie dagen ijn we van de ene kant van Australie naar de andere gereisd. Per bus en trein. Vooral de trein was erg luxe, compleet met douche, videos, lounge, snackbar en gratis handdoeken. In Alice kwamen we, heel toevallig, ook nog 2 bekenden tegen die we eerder in onze reis (west-kust) hadden ontmoet. Een gezellige avond was het gevolg. In Adelaide hebben we nog met 100.000 andere mensen gedemonstreed tegen oorlog en Bush. Dat was echt bijzonder om tussen al die mensen te lopen die allemaal hetzelfde voelde. In Melbourne hebben we lekker van het metropolische leven genoten, met alles wat daarbij komt kijken. Lekker uit eten, bioscopen en rondlopen tussen de mooie en hoge gebouwen. We vertrekken morgen met het vliegtuig (goedkoper dan boot) naar Tazmanie, waar we erg veel zin in hebben. Lekker weer normale tempraturen en geen outback landschap meer. We willen wel voor 9 maart weer terug zijn in Melbourne voor de Grand Prix. Verder gaat alles goed zonder onze Ford Falcon en het openbaar vervoer is tot nu toe goed geregeld!

Woensdag 12 februari

2003-02-12T16:25:00.000+01:00

We zijn nu toch echt auto-loos. Het echte backpacken kan gaan beginnen! Het was echt een drama om alle spullen die we 5 maanden lang bij elkaar hadden verzameld in een tas te stoppen. We hebben dan ook een hoop weggegeven aan het Leger des Heils. Doet Rachel dus toch nog iets goed met haar shop verslavin. Vandaag gaan we Darwin verlaten. Ondanks dat we vooral druk zijn geweest met het verkopen van de auto hebben we nog aardig wat van de stad meegekregen. Het is echt een mengeling van aziaten en australiers, met veel leuke eettenten en mooie aboriginal- gallerieen. Rachel heeft bij één van die eettenten een kangaroo-burger gegeten! Het was nog best te eten ook, een beetje biefstuk. Nu gaan we eerst met de bus naar Alice Springs. Daar hebben we dan een dagje waarop we de volgende dag de trein naar Adelaide pakken. Eindbestemming Tasmanie.

Zaterdag 8 februari

2003-02-08T16:25:00.000+01:00

Donderdag avond zijn we met dat Nederlandse koppel uit gegaan (erg gezellig maar zonder resultaat) maar zij bleven onder onze minimum verkoopprijs zitten. Maar dankzij Rachel d'r charmante verkooptechnieken en Lars zijn onderhandelingsvaardigheden waren ze vandaag overtuigd en kopen ze onze trots voor 4000AUD. 5 maanden auto heeft ons dus maar 1500 gekost! Vanavond zal de overdracht in de vorm van een etentje plaatsvinden. Dit zal betekenen dat we vanaf nu echt moeten gaan backpacken en niet meer volop kunnen shoppen (jammer Ra). Maar toch zijn we erg blij want we hadden toch niet echt zin om helemaal terug naar Sydney te rijden.

Donderdag 6 februari

2003-02-06T16:24:00.000+01:00

De afgelopen dagen zijn we hard bezig geweest (erg saai) met het verkopen van onze auto. We hebben een advertentie gemaakt en onze auto op de backpacker car-market gestalt. We zijn ook nog wat dealers afgegaan alleen die geven helaas maar de helft van wat wij willen. Er zijn wel vorderingen, twee Nederlanders en een Vietnamees zijn geïnteresseerd. Nu het onderhandelen nog.

Maandag 3 februari

2003-02-03T16:24:00.000+01:00

We zijn in Darwin aangekomen. De afgelopen week hebben we wel 3000 km afgelegd. En niet zonder de nodige problemen. Floodways zogrde voor natgeregende wegen, waardoor we af en toe gewoon een kleine rivier moesten doorkruizen. Hierbij begaf onze motor het, maar na hem 10 min te hebben laten koelen deed hij het gelukkig weer! Verder zijn we nog het Gregory NP in geweest. Door alle regenval van de afgelopen dagen, was het park gesloten. Toen wij aankwamen was het net open gegaan, dus wij waren de eerste die alles zagen. We kwamen maar net door de onverharde wegen maar de beloning was top! Geweldige kliffen en vuurrode steen massieven waar wij helemaal alleen doorheen liepen. Toch wel een heel avontuur als je daar zo midden in de outback staat. We zijn van plan om hier onze auto te verkopen, wat geen makkie gaat worden. Het seizoen is nog niet begonnen en er is veel concurrentie. Wish us good luck, want anders moeten we helemaal terug naar Sydney rijden. Vandaag zijn we naar het Lichfield NP geweest. Een erg mooi park met immens veel watervallen, de ene nog mooier dan de ander, en krokodillen!! Bij sommige watervallen waren mensen aan het zwemmen wat ons een beetje riskant leek. Krokodillen zijn toch een beetje ver-van-je-bed-show, gevaarlijk of niet.

Vrijdag 24 januari

2003-01-24T16:23:00.000+01:00

Onze reis ging verder omhoog langs de West-kust, met als eerste stop Cervantes. Deze plaats is beroemd om 'the Pinnacles. Dat zijn een enorme hoeveelheid limestones bij elkaar in de woestijn, die als pilaren tot 2 meter boven de grond uitsteken. Echt een bizar verschijnsel dat moeilijk uit te leggen is. Vervolgens zijn we naar Geraldton (zusterstad van Lelystad) aan de batavia-kust gegaan.. Deze naam is natuurlijk niet voor niets. Onze eigen Batavia (VOC) is hier tenonder gegaan aan de terreur van het reef. Dat moesten we verder uitzoeken, dus hebben we het museum bezocht.

Van Australia

Vervolgens zijn we doorgereden naar Monkey Mia, met een overnachting in Kalbarri (waar we helaas het National Park niet inkwamen met onze ford). Het world heritage gebied van Monkey mia maakte gelukkig alles goed en niet alleen door zijn wereldberoemde dolfijnen. Ook de stomalieten (oudste levensvorm op aarde) levende rotsen, het schelpenstrand en een heuze reuze schildpad maakte dit een waar paradijsje. Het resort waar we verbleven had zelfs een hot-tub, voor coole zomeravonden. Maar t toppertje waren toch wel de dolfijnen zelf, die we twee keer van heel dichtbij hebben gezien. Er waren er een stuk of 8 (1 heel foto geniek) en drie daarvan hadden net jonge gekregen. Zo lief en zo speels! Nit natuurrijke gebied zullen we wederom niet snel vergeten!

Van Australia

Zondag 19 januari

2003-01-19T16:23:00.000+01:00

We zijn aangekomen in Perth. De eerste en enige grote stad van de West-kust. Op dit moment zijn we daarom hard bezig de sfeer van de 'grote stad' op te slokken. Dat betekend, winkelen, musea en galleries bezoeken, goedkoop eten in de vele foodcourts, het nachtleven induiken, genieten van de uitzichten in het stadspark EN...naar een voetbalwedstrijd gaan!! Ja, je geloofd het niet, maar in Australie hebben ze ook een league, en Perth (nr.1) moest tegen Melbourne South (nr. 3) spelen. De wedstrijd was wel wat anders dan we gewent zijn, hele families met kleine kinderen, cheerleaders en wel 2 politieagenten! Een zeer gezellige avond, ondanks dat het spel ver onder het MKV niveau lag.

Woensdag 15 januari

2003-01-15T16:23:00.000+01:00

We hebben echt een te gekke week gehad! De eerste dag in Albany hebben we heel cultureel een museum bezocht. Toen we 's avonds naar de zonsondergang in de haven zaten te kijken, zagen tot onze verbazing een zeehond! We wisten geeneens dat zeehonden in Australie leefden. De volgende dag gingen we de ruige west-kust verkennen door middel van een scenic-drive. We waren erg onder de indruk van de blowholes, en natuurlijke brug en de verlaten ruige stranden. Vervolgens hebben we een berg beklommen en het gigantisch mooie uitzicht was de klim zeker waard. Op Ruben's verjaardag zijn we naar het Karri regenwoud gereden. Bij het plaatsje Walpole hebben we een brugpad bewandeld op 50 meter hoogte, tussen de boomtoppen in. De wind maakte de brug aan het schommelen wat wel een beetje scary was. De volgende dag in Pemberton heb ik een persoonlijk hoogtepunt bereikt. Er waren daar namelijk de 2 hoogste klimbomen van de wereld dmv spijlen in de bomen kon je tot een hoogte van 75 meter klimmen. Ik kwam bij de tweede poging helemaal tot de top. Het voelde heel machtig maar en ik heb mijn hoogtevrees dus helemaal overwonnen. De dag erna waren we opweg naar Margret River, toen we onverwachts op een grot stootte, genaamd 'the giants'. De eigenaar haalde ons over een self guided tour te doen en daar zijn we hem heel dankbaar voor. De grot en vooral de tocht zelf waren namelijk geweldig. Met een helm en een zaklamp moesten we met zijn 2-tjes een weg zien te vinden (klimmend en klauterend) in een pikkedonker druipstenen grot. Eindelijk hebben we iets ontdekt wat niet in de reisgidsen staat. We voelden ons echte avonturiers. Volgende bestemming was Bunburry, maar eerst maakte we nog een stop in Busselton, waar 's werelds langste houten Jetty (pier) staat.

Van Australia

Bunburry zelf staat bekend om zijn dolfijnen maar aangezien die pas weer de volgende ochtend verwacht werden gingen we eerste deel 2 van Lord of the Rings kijken (om het New Zealand gevoel te krijgen). De volgende dag stonden we met slaperige oogjes om half 8 in het ijskoude zeewater. Maar we werden snel wakker toen drie dolfijnen ons kwamen begroeten. Dat was zo'n geweldige ervaring. Ze kwamen echt helemaal naar je toe en gingen zelfs met je spelen. We zijn nog steeds helemaal onder de indruk. Zeker weer een van de hoogtepunten!

Woensdag 08 januari

2003-01-08T16:22:00.000+01:00

We hebben de grote oversteep gemaakt. 2500Km van Adelaide naar de West-kust. Onderweg zijn we een saai nullabor landschap (grieks voor 'geen bomen') gepasseerd en tevens de langste rechte weg van de wereld (180km recht door!!!). Maar we zijn veilig aangekomen, Onderweg hebben we nog geprobeerd lifters mee te krijgen (om de kosten lager te houden) maar dit is helaas niet gelukt. We hebben we een meeuw dood gereden en bijna een Skippy. Nu zitten we in Esperance een kustplaats met gigantisch mooie stranden. Morgen gaan we verder richting Perth.

Donderdag 2 januari

2003-01-02T16:22:00.000+01:00

Al weer een beetje bijgekomen van NYE 2003?? Wij hebben de dag eerst doorgebracht in een enorm groot aquatic centrum. Ik heb in het Olympisch zwembad gezwommen waar van der Hoogenband vorige week een gouden medaille won, en Rachel heeft heerlijk gerelaxt in het bubbelbad! 's avonds zijn we met een andere Nederlandse gast naar het centrum van Melbourne gegaan om een reggae-band te bekijken (het bleek dezelfde band te zijn als die in Byron Bay) en vervolgens zijn we naar een aantal dj's in het park verder op gegaan. Rond een uurtje of 11 hebben we een mooi plekje bij de rivier gezocht zodat we goed uitzicht hadden op de stad en het vuurwerk. Toen de klok 12 uur sloeg, knalde het vuurwerk in alle hevigheid de lucht in. Echt prachtig om te zien met de hoge torenflats van Melbourne op de achtergrond. De Australiers zijn op zich wel een beetje raar; ze tellen niet af en ze wensen (+ zoenen) elkaar ook geen 'gelukkig nieuw jaar'. Maar het was zeker een geslaagde avond & nacht. De ochtend erna zijn we met slaperig oogjes naar 'The Grampians' gereden. Daar zitten we dus op dit moment en we hebben een mountainbike tocht achter de rug. Ik heb de bolletjes trui gewonnen en Rachel de witte! Morgen maken we onze grote oversteek naar de West-kust.

Maandag 30 december

2002-12-30T16:21:00.000+01:00

New year eve comes closer.....we hebben al een plan voor de avond. Eerst gaan we op een groot plein midden in het centrum van de stad salsa'en en reggea'en. Dan gaan we het vuurwerk vanaf de rivier bekijken (schijnt erg spectalucair te zijn) dan gaan we naar een grits openlucht dancefeest om vervolgens (beschonken of niet) de pub in te duiken. De afgelopen dagen in Melbourne waren een beetje saai. We zijn eigenlijk alleen maar naar Philip Island en naar Wilson National Park. Philip Island was erg leuk, maar wel druk omdat de zomervakantie hier is begonnen. We zijn naar een strand met pinquins (de kleinste soort op aarde) geweest wat erg schattig was om die kleine beestjes over het strand te zien waggelen. Verder hebben daar rondgewandeld en gister zijn we dus nog een dagje naar het national park geweest. Dat was verrassend mooi (een van de mooiste parken tot nu toe!). Hier hebben we ook gewandeld, maar omdat het erg was was hebben we de wandeling onderbroken en zijn we naar een godverlaten strand gegaan voor verkoeling. Een verrassend leuke dag, in ieder gevan beter dan doelloos in Melbourne rondlopen.

Donderdag 25 december

2002-12-25T16:21:00.000+01:00

Kerst zit er op. Gister was erg gezellig. We hebben lekker gebarbecued met de mensen van het hostel, met kerstboom, maar zonder sneeuw. Natuurlijk konden we niet zonder kadotjes. Ra heeft een lonley planet van New Zealand gekregen en Lars een tosti ijzer. S'avonds zijn we nog naar de speciale versie van the lord of the rings (opgenomen in NZ) gegaan dus die moesten we zien. Vandaag is Rachel gaan winkelen en heb ik de hele dag de Simpsons marathon gezien. Briljant! Zo hadden we het allebei naar onze zin. Vanavond gaan we lekker uit eten!

Dinsdag 24 december

2002-12-24T16:21:00.000+01:00

Nu kan niemand meer zeggen dat we alleen maar luieren hier in Australie. We hebben namelijk onze eerste baantje erop zitten! En het was nog niet eens zo erg. We moesten s'ochtends (heel koud) blauwe bessen plukken, dan hadden we een aantal uur vrij en s'middags (heel heet) gingen we kersen plukken. We sliepen in een huisje met vier andere gezellige mensen bij de boer. De boer was zelf ook erg aardig. Gij kwam s'avonds wel eens een biertje drinken en reed ons na het werk naar de rivier toe voor een verfrissende duik en we kregen zelfs nog eigen gemaakte wijn van hem toen we weg gingen. Toch was het wel zwaar, de dagen waren heet (45 graden) en lang (10 uur), maar we hebben wel wat van het australische boeren leven geproefd. Alhoewel australisch, het was eigenlijk een italiaans bedrijf. Ciao bellas! Maar het belangrijkste is natuurlijk dat we geld hebben verdiend, wat we nu weer kunnen uitgeven in Melbourne. We gaan namelijk een ticket naar New Zealand kopen met onze vervalste studentenkaart. Lekker 40% korting!! Om een beetje het kerstgevoel zijn we naar een wintersportdorpje in de Australische Alpen geweest. Daar hebben we onder andere een berg beklommen en gezwommen onder een waterval (wel koud!!). Morgen gaan we een australische kerst barbecue houden op het dak van het hostel. Bij deze ook iedereen die dit leest een hele goede kerst gewenst!

Maandag 9 december

2002-12-09T16:21:00.000+01:00

De Great Ocean Road was groot, veel oceaan en erg mooi! We hebben er twee dagen over gedaan. We heben onder andere een blowhole, de London Bridge (niet de echte) en de 12 apostelen (inmiddels 9) gezien. Verder was de weg erg mooi door eeuwenoud regenwoud (waar we ook nog Koala's hebben gespot!). In Lorne (een coole surfersplaats) hebben we gekampeerd, we erg koud s'nachts. Vandaag zijn we in Torquay geweest. Dit is de geboortestad van de meeste grote surfmerken. We zijn goed geslaagd bij de factory outlets. Geloof het of niet, we zijn hier toch niet alleen om te luieren. We hebben namelijk een baantje gevonden. Weer fruitplukken. Hopelijk gaat het dit keer beter als vorige keer, zolang we maar genoeg geld kunnen verdienen voor een ticket naar New Zealand. We gaan maar twee weken werken want we willen kerst en oud en nieuw in Melbourne vieren. Het plaatsje is zo klein dat het niet eens op de kaart staat, dus we zullen niet kunnen emailen. Tot over 2 weken dan maar!

Vrijdag 6 december

2002-12-06T16:20:00.000+01:00

We zijn op het moment 'the great ocean road' aan het doen. Weer een ander natuurverschijnsel. Het enige probleem is dat het ontzettend koud is! Maar we mogen niet zeuren want we zagen op het nieuws dat het bij jullie vriest. Gisteren waren we in Mount Gambier. Daar hebben we the blue lake bezocht (een meer in ontzettend vage kleur blauw) en verschillende sink holes. Dat zijn stukken grodn die op een gegeven moment 15 meter de grond zijn ingezakt door aardscheuren. Echt bizar om te zien. In adelaide hebben we de eclipse gezien (je weet wel, als de maan voor de zon komt). Jammer alleen dat op de helft een wolk voor de zon schoof. Zo en wie is dit jaar lief geweest???

Maandag 1 december

2002-12-01T16:20:00.000+01:00

Finaly, back in the civilized world! Na een week van een opeenhopingen van hoogtepunten zijn we nu in Adelaide. Vanaf Alice Spring hebben we een dagtocht gemaakt naar de West-macdonnals Range (nationaal park), waar we onze eerste en enige levende kangaroo zagen. De Range was weer een prachtig natuurgebied waar we lekker hebben gezwommen in waterholes, geklommen op vuurrode klifts en hebben genoten van allerlei wilde beesten (o.a. Wilde paarden). De volgende dag gingen we naar het symbool van Austraie, Ayers Rock. Ookal dachten we eerste dat het een anticlimax zou worden, het tegenovergestelde was waar. We hebben de rock wel in 6 verschillende kleuren gezien, maar het mooiste was (geloof het of niet) de regen! Het regent drie keer per jaar bij Ayers Rock en precies toen wij er waren kletterde de watervallen van de gigantische monoliet, en om het feest compleet te maken kwam de regenboog ons ook nog begroeten. We konden onze ogen niet geloven. Toen we terug bij onze tent kwamen had Ross echter de beginners fout gemaakt door zijn tent open te laten staan. We hebben hem flink uitgelachen toen hij zijn slaapzak stond uit te wringen. De volgende dag hebben we om Ayers Rock heengelopen (10 km) en vervolgens hebben we de Olga's bezocht (het broertje van Ayers). Die nacht hebben we onder een oneindig mooie grote sterrrenhemel geslapen en hebben we nog UFO's gespot (volgens Rachel). Volgende bestemming was Kings Canyon, een gigantische cliff. Toen we daar op de helft van onze klim/wandeling waren zagen we een tornado met lichtflitsten op ons afkomen, dus hebben we het op een rennen gezet. Binnen een kwarties waren we beneden (helemaal onder de stof0, maar nog gelukkig nog net voor de echte storm. Dit keer was onze tenet een waterbed geworden! Haha. Na 1000 km gereden te hebben kwamen we in Coober Pedy. Omdat het zomers 50 en s'winters 0 graden kan worden hebben de mensen daar hun huizen onder de grond gebouwd. En je raad het al wij brachten de nacht ook door onder de grond in onze eigen 'cave'. Coober Pedy lijkt een beetje op het einde van de wereld en daarom is het een geliefd toneel voor veel films (oa. Star wars en Madmax etc.) In Port Augusta hebben we afscheid genomen van Ross. We hebben echt onwijs veel lol met hem gehad, en misschien gaat hij ons ook met ons mee naar de west kust. Wij zijn nu dus in Adelaide en hebben hier geschaatst, we konden de verleiding niet weerstaan en zijn dus naar een indoor schaatsbaan gegaan. Het was wel een heerlijk gevoel om weer de koude gloed op je wangen te voelen en hete chocolade melk te drinken (toch een beetje thuis). Verder kunnen we hier weer goedkoop internetten dus meer verslagen plaatsen. De afgelopen week was echt een week om nooit te vergeten, echt de beste road trip tot nu toe!!

Zaterdag 23 november

2002-11-23T16:19:00.000+01:00

Van

We zijn levend en wel aangekomen in Alice Springs! Na vier dagen rijden zijn we dan eindelijk weer in de bewoonde wereld aangekomenl De wegen waren erg lang & saai en je bleef maar drinken/zweten. Maar je moet de outback nu eenmaal gezien hebben. Onderweg zijn we heel wat dingen gepasseerd: een paar emu's, 100 autowrakken, 5 dustdevils (kleine tornado's) 50 meter langen roadtrains(!) en veel te veel dode kangaroo's. Natuurlijk bleven de levende kangaroo's ver uit onze buurt (wat vooral Ross heel jammer vond). We hadden wel geluk dat we Ross hadden meegenomen, want dan kon ik af en toe een break nemen van het saaie rijden. Tevens is Ross ook een heel gezellig gezelschap (echte Engelsman, houdt van de beatles enzo). De komende dagen blijven we nog even rond Alice springs en dan gaan we richting Ayers rock en Kings Canyon!

Dinsdag 19 november

2002-11-19T16:19:00.000+01:00

We hebben een lifter gevonden!! Gisteravond hadden we een ontmoeting met hem en het klikte echt. Zijn naam is Ross, hij is komt uit the UK en heeft een gitaar. Dat moet toch wel voor de nodige sfeer zorgen rond het kampvuur. We gaan morgen met Ross naar Alice Spring rijden. Dat houd in 4 volle dagen rijden dwars door de dessert. Tot over een aantal dagen!

Maandag 18 november

2002-11-18T16:19:00.000+01:00

Zaterdag hebben we een daytrip naar het Great barrier reef gemaakt! We vertrokken 's ochtends vroeg, en na twee uur varen kwamen we bij het reef aan. Ik kon vrij goedkoop mijn eerste duik als gecertificeerde duiker maken, echt fantastisch reef en een heel toffe vis (150 x 30 cm en hele dikke zulu lippen), Wally noemt men hem. Hij zwemt daar al 40 jaar op dat reef rond en houdt ervan met duikers te spelen. Ik heb hem geknuffeld en hij zwom telkens achter ons aan! Echt gaaf. Rachel heeft daar gesnorkeld. Bij de tweede stopplaats hebben we samen gesnorkeld, en op de terugweg konden we boomnetting doen. Dat is achter de boot in een net hangen en heel hard gillen (Rachel). Aan het eind van de dag konden we de hele dag op video terug zien (ook onderwater). Kortom een hele leuke, maar ook intensieve dag. Jammer alleen dat we eindigden met een parkeer bon! We hebben misschien ook iemand gevonden die met ons mee naar Adelaide en Alice spring wil rijden, we hebben vanavond met hem afgesproken

Vrijdag 15 november

2002-11-15T16:18:00.000+01:00

Ford falcon rally dag 2: parcourse: 'Cairns' 'watervallen' 'lookout' 'lake' 'Cairns'. Vandaag hebben we een touristische route in de omgeving van Cairns gemaakt. Rachel (mijn bijrijder) genoot van de mooie natuur en ik van de wegen. De toeristen zijn al geen partij meer voor ons, en ik kan de locale bevolging op de talloze onverharde en kronkelende wegen al bijna bijhouden, en sons zelfs voorbij rijden. Oefening baard kunst. Woensdag zullen we naar Alice Spring vertrekken en verlaten we dus Cairns, dit zal betekenen dat jullie dan niet zo worden verwent met zoveel verslagen als de afgelopen tijd. Hier is het internetten namelijk gratis voor ons, en in de Outback is dat er waarschijnlijk niet eens.

Donderdag 14 november

2002-11-14T16:18:00.000+01:00

We zijn de afgelopen 2 dagen naar het tropische regenwoud (cape trabulition) gegaan en dat was zeker weer een belevenis. De wege erheen opzich was al prachtig. We gingen met een pontje de rivier over en opeens zaten we midden in de jungle. De weg erheen leek wel een rally curcuit, (zoveel bochten) dus ik ging uit mijn dak. Onze camping zat ook midden in de bossen. We hebben prachtige beekjes gezien (zonder krokodillen) en witte zandstranden (alweer). Het mooie was dat je een gedeelte van de tochten met de auto kon doen dus hoefde we niet de hele tijd te wandelen in die tropische hitte (we worden lui). Zeker weer iets wat op mijn netvlies staat gegrift.....Op de terugweg (van 3 uur) kwam Rachel er pas na twee uur achter dat ze haar medicijnen in de koelkast had laten liggen. Heerlijk!!

Zondag 10 november

2002-11-10T16:17:00.000+01:00

Vandaag een culturele dag. We hebben namelijk een heel groot aboriginal park bezocht. Een beetje zoals het archeon in Alphen. Je moet toch minstens wat weten over de cultuur van de oorspronkelijke bewoners van het land waar je een jaar verblijft. Het park bestond uit allemaal theaters (dans-, sprookjes enz) en uit een interactief dorp. We hebben alle voorstellingen bezocht en hebben speer en boomerang geworpen. Het was heel leuk om op zo'n manier de aboriginal cultuur te leren kennen.

Zaterdag 9 november

2002-11-09T16:17:00.000+01:00

We hebben gisteravond 2 australiers verslagen met poolen!! We gingen met een duits meisje naar de bar en toen vroegen 2 ozzies of Rachel en ik tegen ze wilde spelen. Ze waren erg goed, maar wij hadden blijkbaar beginnersgeluk ofzo, want we hebben ze ingemaakt. Het oefenen op al die gratis pooltafels (in de hostels) met scheuren en al heeft dus toch zijn vruchten afgeworpen.

Donderdag 7 november

2002-11-07T16:16:00.000+01:00

Eindelijk weer een update. We hebben expres gewacht tot we in Cairns zitten want hier kunnen we namelijk gratis internettn. We hebben airley beach tot onze spijt achter gelaten, het was daar echt supergezellig! Met name door onze kamergenoten, Adrian, en drankliefhebbende Ier, zijn vriendin Ghena, een londonse party animal en shanon een Australische wereldreiziger in eigen land en Ola een Zweedse duikinstructeur. Met hun brachten we elke avond in ons huisje mee door. We wilde eigenlijk eerder vertrekken maar hebben besloten om te blijven om met hun Holloween te vieren. De voorpret was leuker dan het eigenlijke feest, want toen we bij het feest aankwamen waren wij de enigen die verkleed waren. Haha. We kregen dus zeker genoeg aandacht. Onze volgende stop was Townsville om de volgende dag naar Magnatic Island te varen. Wat we daar hebben gedaan......NIKS, NIKS en nog een NIKS. 3 dagen lang uitgeslapen, bij het zwembad gechilled en s'avonds gratis cocktails gedronken. Het enige actieve wat we hebben gedaan is een kanotochtje van een uurtje. Verder hebben we de Trivia avond gewonnen, en de 6 gratis jugs of cocktail die we kregen met 2 Australi�rs waarmee we een groep vormde gedeeld. Totaal relexed van Magnatic Island zijn we naar Mission beach (waar het regenwoud het strand treft) gereden waar we in een supergoed hostel verbleven. We hebben daar de Melbourne Cup gekeken, de belangrijkste paarden race van Australie waar iedereen speciaal voor opduft met hoeden en al (leuk om mensen te kijken). Alle pubs zaten propvol en er was geen hond op straat te bekennen. Wij hebben ook gewed op een paard om het spannender te maken maar we vonden er toch wel weinig aan. De volgende dag hebben we een enorme was gedraaid en gemidgetgolfd! Het was een nieuwe baan die nog niet open was, en wij mochten hem voor weinig geld testen. De eindstand: eerst zij Lars dat het gelijk was en daarna had hij opeens gewonnen...jaja. De volgende dag zijn we naar Cairns gereden waar we nu zitten. We proberen hier werk te vinden. Ze zoeken Nederlanders om les te geven aan Australische kinderen, maar dat is maar twee uur in de week. We hebben trouwens onze reisplannen gewijzigd. Omdat het regenseizoen eraan zit te komen en de luchtvochtigheid 99% wordt, gaan we in plaats van Darwin richting Alice Springs weer naar beneden omdat de zomer daar wel lekker is. Daarna (in februari) gaan we via de west-kust alsnog naar Darwin. Een hele reis dus nog voor de boeg!

Woensdag 30 oktober

2002-10-30T16:11:00.000+01:00

Ik heb mijn open water diver course voltooid! Zondag avond zijn we vertrokken en hebben we overnacht bij een tropisch eiland! De zee was erg ruig en de halve boot lag te kotsen. De volgende dag zijn we naar het reef gevaren waar ik mijn eerste duik in de zee heb gemaakt. Echt fantastisch. Al die kleuren, vissen, reef, schildpadden kortom magnifiek. Ik heb in totaal 4 duiken gemaakt en aan alle vaardigheden voldaan. De groep was erg gezellig en mijn buddy Thomas was helemaal wous. Een ervaring om nooit te vergeten. Ik ga zeker vaker duiken hier in Australie en over de hele wereld.

Zondag 27 oktober

2002-10-27T16:10:00.000+01:00

Hoi allemaal. We zijn nu in Airley beach. De plaats om zeiltrips te maken naar the Whitsundays Islands. Maar ook de plaats om je duikbrevet te halen, omdat hier de great barrier reef dicht bij de kust ligt. Dat is Lars op dit moment ook aan het doen . Over 4 dagen (met 2 nachtjes op een boot slapen) in Lars officieel duiker. Rachel (de held die niet durft te duiken) moet zich dues een paar dagen zelf vermaken .Daarom gaat ze morgen ook lekker een raftcruise maken naar onbewoonde eilandjes en strandjes en naar aboriginal grotten. En natuurlijk lekker snorkelen. We zijn hier trouwens 2 nederlanders van onze vlucht tegen het lijf gelopen (echt toevallig), wat eindigden in een gezellige late avond! We gaan waarschijnlijk ook met hun oud en nieuw vieren in Cairns. Maar eerst gaat Rachel eten koken, want er moet natuurlijk wel wat op tafel staan als Lars terug komt. Geintje!

23 oktober

2002-10-23T16:10:00.000+02:00

Onze trip naar het eiland was echt geweldig! Het voelde als een vakantie in een vakantie. Het was werkelijk een paradijsje. We kunnen alleen niet zoveel vertellen want we hebben bijna niets gedaan!! (jaloers?) Alhoewel, we hebben een aantal strandjes op het eiland verkend (die we lekker voor onszelf hadden) en we hebben gesnorkeld. Aangezien the Great Barrier Reef daar begon konden we heel wat mooie beestjes spotten. Vandaag gaan we even lekker uitrusten van onze vakantie! Haha. We zitten nu in Makay en onderweg hebben we een slang overreden of een heel groot palmblad of zoiets.

Zaterdag 19 oktober

2002-10-19T16:09:00.000+02:00

Jullie zullen het niet geloven maar we hebben een baantje gevonden (nouja, bijna dan). Na een telefoontje konden we vanaf donderdag een week komen fruitplukken in Bundaburg, tomaten om precies te zijn. Na ingecheckt te zijn in ons niet al te schone hotel vol redneks, hadden we er al iets minder zin in. Maar ach het verdiende goed 6,50 p.u. Toen we de volgende morgen om 5:00 's nachts beneden klaar stonden bleek het dat er per dag werd bekeken wie kon werken. Je moest dus maar afwachten of je werd uitgekozen. Dat was echter niet tegen ons verteld, dus ik zei: mate, we work today, or I don't work at all. Zo gezegd zo gedaan na nog geen minuut gewerkt te hebben hadden we ons baantje al opgezegd. Gelukkig was het die dag 38 graden Celsius. Onze nieuwe bestemming werd Rockhamton, waar we ons op het moment bevinden. Hier bleek het nog warmen te zijn (40 graden). En al weet ik dat het in Nederland echt heel koud is, deze temperatuur is niet meer lekker. We hebben daarom besloten om de koelte op te gaan zoeken in de vorm van een bounty eiland! Morgen vertrekken we daarheen om lekker een paar dagen op onze reet te gaan zitten en lekker te snorkelen!! Toch doen we ook wel iets in Rockhampton. Zo hebben we vandaag de dieren in de dierentuin bekeken die we nog niet in het echt hadden gezien (zoals de krokodil en de dingo).

Woensdag 16 oktober

2002-10-16T16:08:00.000+02:00

And we are back on the mainland! Wat een gigantisch mooi maar teregelijkertijd ook zwaar avonduur! Maandag hebben we in de bloedhete zon, met onze loodzware backpacks een bizarre tocht gemaakt. We gingen van de westkust van Frasier Island naar Lake Mckenzie. We wisten dat het een zandeiland was maar doordat het daar al maanden niet geregend had was het heel dun zuiverzand geworden. En dan waren er ook nog wat pittige heuvels onderweg. Maar we werden wel beloond met een superhelder meer met een sneeuwwit zandstrand. We besloten onze tent in Lake McKenzie te laten staan zodat we de volgende dag niet met onze tassen hoefde te lopen. Jammer alleen dat er geen douches of kookplaatsen waren, laat staan een restaurantje. Back to basic dus. We hebben die avond dus ons eten boven een vuurtje moeten koken wat uiteraard mislukte! Helemaal nadat een kraai er met onze noodles vandoor ging. Boterhammen met suiker is het uiteindelijk geworden. We zijn die avond om 20:00 naar bed gegaan en de volgende dag om 6:30 opgestaan. De volgende dag zijn we naar het centrum van het eiland gelopen. Prachtige regenwouden en beekjes met glashelder water gepasseerd. Eenmaal aangekomen hebben we daar warmgegeten omdat daar barbecue mogelijkheden waren en we geen zin meer hadden in boterhammen met suiker. Op de terugweg hebben we nog een verfrissende duik in een godverlaten meertje genomen, echt geweldig als je drie uur lang loopt te zweten. Die avond zijn we weer vroeg naar bed gegaan, omdat we doodop waren. We hadden eigenlijk ook geen zin meer om terug te lopen want het zou 33 graden worden. Maar we moesten wel. Onderweg passeerde we een 4wheel drive die vastgelopen was in het zand, die mensen waren erg blij omdat we ze hebben geholpen om eruit te komen. Waardoor we (voor wat hoort wat) een lift aangeboden kregen. Precies wat we nodig hadden. Ze hebben ons bij de kust afgezet zodat we alleen nog maar een prachtige toch langs het strand hoefde te maken, naar waar de boot terug vertrok. Onderweg vonden we nog een aangespoeld boogie board die Lars mee heeft genomen. Die ijsjes daar smaakte daar super een perfecte koude afsluiting van een fantastische tocht.

Zaterdag 12 oktober

2002-10-12T16:08:00.000+02:00

We zijn nu gearriveerd in Hervey Bay, de plaats om tochten naar Frasier Island te maken. Fraisier Island is het grootste zandeiland ter wereld en het is dan ook beschermd natuurgebied. Het moet dus een ongerept mooi eiland zijn. We hebben besloten (na veel rondkijken en prijsvergelijken) dat we niet met een dure tocht meegaan, maar dat we heel avontuurlijk het eiland zelf gaan verkennen. Te voet wel te vertstaan, want er zijn geen wegen. Dat wordt dus zeker een avontuur en voor het eerste dat we echt moeten gaan backpacken (letterlijk dan). We zien Hervey bay meer als een tussenstop maar dat betekend niet dat we vanavond minder gaan eten met de all-you-can-eat pizza avond (voor �2,50). De afgelopen twee dagen hebben we in Noosa door gebracht. Op zich was er niet veel te beleven, maar we hadden het geluk dat we een campingplaats direct aan de rivier hadden! Iedere ochtend namen we dus een lekkere duik in het verkoelende water. Daar word je wel wakker van. Gisteravond zijn ook nog met 2 nederlanders naar de Koalabar geweest. Was gezellig! Omdat we hier al een maand en een dag zitten...omdat het vandaag weekend is...omdat lars een leuk grapje had bedacht...genoeg reden dus...hebben we vandaag onszelf getrakteerd op een mega applecake/taart en die hebben we in een keer opgegeten. Ja maak je maar niet druk, wij zorgen goed voor onszelf!

Woendag 09 oktober

2002-10-09T16:07:00.000+02:00

Om jullie even jaloers te maken, het is vandaag de warmste dag sinds wij hier zijn aangekomen. Heerlijk, we zijn lekker wezen zwemmen, midden in het centrum in de lagune! Nog leuker is dat we er met een watertaxi heen zijn gegaan. Jammer alleen dat we last hadden van een mierenplaag in onze auto. Moetsen we in die bloedhete zon heel de auto schoonmaken en de mieren 'killen'met een verdelger. Nou zijn jyullie toch niet meer zo jaloers op ons. Morgen verlaten we Brisbane alweer en gaan we nar de Sunshine coast, naar Noosa. Het werken stellen we nog even uit tot de stad Bundaberg.

Maandag 07 oktober

2002-10-07T16:06:00.000+02:00

We hebben Lloret de Mar inmiddels weer verlaten, Surfers Paradise was namelijk totaal niet wat we ervan verwachtte! Torenhoge hotels, super commercieel ingestelde backpackershostels en een uitgaansleven met vollop sloerige sletten en superbezopen gasten. Daar hadden wij dus niks te zoeken! Het enige wat wel aan onze verwachting voldeed, waren de gigantische golfen daar, en daar heb ik ook nog gebruik van gemaakt! En de winkels natuurlijk voor Rachel. Nu zitten we in Brisbane, in een voor ons heel luxe 2 persoonskamer. Dat is wel beter dan de 18 dorm in Surfers Paradise. Brisbane bevalt ons goed en we zijn vanaf hier ook op zoek naar werk. We weten nog niet of we hier of iets noordelijker gaan werken. Dat hangt nog een beetje van de vraag af. Anyway, het gaat ons nog steeds goed ad en als het zo goed blijft verlopen houden we die 7 resterende maanden makkelijk uit. Brisbane is trouwens een erg leuke stad en niet alleen om die 250 wiknels die hier zijn. Vandaag hebben we namelijk een stadswandeling gemaakt. We kwamen onder andere langs een heel mooi openlucht zwembad midden in de stad dat in de vorm van een lagune was aangelegd, compleet met lifeguards en strand! Helaas hadden we onze zwemkleding niet bij ons, maar morgen gaan we zeker terug (het is toch gratis). Gisteren was trouwens ook nog erg gezellig. Het was namelijk de finale van het rugby dat is hier heel belangrijk. Wij hebben dus in de pub gekeken en mee gejuigd. Vanavond gaan we naar Austin Powers, heef iemand die al gezien?

Donderdag 03 Oktober

2002-10-03T15:53:00.000+02:00

Ten eerste Wilma nog gefeliciteerd met je verjaardag!!! Vandaag hebben we dolfijnen gezien!!! Echt supertoffe beesten. We gingen voor een wandeling naar de vuurtoren bij Byron bay op de top van een rots en toen we goed de zee in keken, zagen we er een heleboel. Ze waren met golven aan het spelen, zoals surfers ook doen. Echt super om ze zo te zien. Gister hebben we trouwens ons eerste sportieve uitstapje gemaakt. We hebben namelijk een down hill mountainbike tocht gemaakt. (jammer genoeg voor Rachel was het niet alleen down hill). Keihard door de jungle schuren met soms wel een snelheid van 60km per uur, met fantastische natuur om je heen. We hebben allebei ontzettend genoten. Zo hebben we onze eerste wilde koala gezien en een grote lizard! De dag werd afgesloten met een duik in het verfrissende water en een barbecue met de hele (en gezellige) groep. Morgen zullen we dan eindelijk Byron Bay verlaten, jammer maar er wacht nog meer fun. We gaan namelijk naar het plaatsje Surfers Paradise, en zoals de naam het al een beetje verraad, ga ik daar weer lekker proberen te surfen!!! We gaan in een Hostel overnachten om weer een beetje te sociallicen.

Dinsdag 01 oktober

2002-10-01T15:53:00.000+02:00

We zitten nog steeds in Byron bay en dat bevalt ons perfect. Vooral het avondleven is hier echt super! Zo zijn we eergisteravond naar een openluchtconcert geweest van een raggaae-achtige band. Lekker gedanst en gedronken. Er hangt hier in het dorp echt een Lowlands sfeer, relax en gezellig. Zo zie je hier nog overal hippies, die op de hoek van de straat muziek aan het maken zijn. Jammergenoeg worden we s'ochtends onze tent uitgefikt, zodat we de vorige avond goed voelen. Vandaag hebben we een tocht gemaakt naar het meest oosterlijke puntje van heel australie (het vaste land dan).Gelukkig dit keer geen slangen of ander gespuis gezien. Wat we wel telkens zien zijn bekenden. Ben je aan de andere kant van de wereld kom je telkens bekende tegen (mensen uit Sydney en die duitsers van de lift). Dat is echt een gekke ervaring, maar ook wel logisch omdat iedereen hetzelfde rondje maakt.

28 septebmer

2002-09-28T15:51:00.001+02:00

We hebben Port Maquirie inmiddels verlaten om naar Coffs Harbour te vertrekken, maar daar was vrij weinig te beleven. Ik wilde hier wel mijn Divers Licence halen (omdat het goedkoop was) maar dan had Ra geen zak te doen. Daarom zitten we nu in Byron bay, de surfers, hippie relaxing place bij uitstek. Met een heel gezellig centrum dus hier blijven we wel een weekje orso. Dit rit hierheen ging goed, de mensen waarmee we een dorm deelde in Coffs, vroegen of ze mee konden rijden. Ondanks dat ze alleen Duits spraken hebben we het toch gedaan om de benzinekosten te delen. Vanavond gaan we hier uit, het zou hier heel gezellig moeten zijn! Hot news Gisteren toen we in Coffs waren en in de pub 1 dollar in de gokautomaat gooide hebben we 10 dollar gewonnen!! ps. Ik heb trouwens voor het eerst gesurft, echt super tof en het ging nog goed ook!

Woensdag 25 september

2002-09-25T15:51:00.000+02:00

Vandaag zijn we naar een park geweest en daar hebben we een heleboel kangaroos (die uit onze handen aten) gezien en hebben we baby koalatjes geaaid. Echt ontzettend lief! Eergister waren we al naar het koala-ziekenhuis gegaan, maar die mochten we niet aaien. Het was wel heel schattig om al die lieve diertjes te zien.

Van Australia

Maar nu het grote nieuws. Toen we vanmiddag op het strand waren, besloten we een wandelingetje naar het volgende strand te maken. Voor ons liepen twee Australiers en opeens riepen ze ons. Er zat namelijk een gigantische slang naast het pad. Hij was wel twee meter en gifgroen met zwart. Ik vroeg of hij dangerous was en ze zeiden ja! Eng!! Iedereen vond het heel interessant maar ik wist niet hoe snel ik door moest lopen. Gelukkig deed ie niks ofzo, maar toch...Voor nu blijven we wel even op verharde wegen lopen. Dat was Rachel haar kant van het verhaal, nu de werkelijkheid! Er zat een klein babyslangetje langs de weg, hij leek wel giftig, maar deed geen vlieg kwaad. Morgenochtend vertrekken we naar Coffs Harbour en daar gaan we ook een camping zoeken (we hebben namelijk niet zoveel weekbudget meer over).

Zondag 22 september

2002-09-22T15:50:00.000+02:00

Dinsdag 3 uur stond hij voor ons klaar: onze nieuwe trots. De blauwe ford Falcon. Na een uurtje lessen (waarbij ik af en toe teveel naar links reed) gingen we gelijk naar ons volgende adresje, de Blue Mountains. De rit erheen verliep goed, maar was wel een beetje scary (Sydney uitrijden, donker en hobbelig) Je zal het niet geloven, maar toen we daar aankwamen was het ijskoud. 3 graden en windkracht 7! Rijden was gevaarlijk geworden dus waren we genoodzaakt daar nog 2 nachten te blijven. Daarom besloten we ons maar te trakteren om een beetje luxe hostel. Zo luxe dat we op onze 6 pers. Kamer alleen sliepen. Ondanks dat het zo hard waaide, besloten we te gaan bushwalken langs de kliffen van de bergen. Dat was heel super, ookal moest je je wel goed vasthouden. Volgende halte was Port Stephens. Op de weg erheen hebben we wel 3 kangaroos gezien. Jammer genoeg waren ze alleen dood....Rachel heeft wel een levende kleuterkangaroo gezien. Port Stephans was heel klein er er was weinig te beleven, we besloten daar te kamperen maar s'nachts werd het ijskoud!!! (alweer, we dachten dat we in Australie waren!!!) Gelukkig is het waar we nu zijn (Port Maquire) een stuk warmer +/- 30 graden. Dat is pas Australie!! Daarom gaan we morgen nog een poging wagen om te kamperen. Direct aan zee wel te verstaan. Verder is Port Maquire een stuk groter en zijn we van plan om hier wel een paar dagen te blijven (zodat lars een poging kan wagen om het surfen onder de knie te krijgen). Rachel heeft trouwens haar eerste dodelijke spin gezien (denkt ze). Toen we onderweg gingen stoppen zat hij daar in zijn web op het toilet. Nog wat facts over Australie: Australische mensen zijn echt super, super lelijk! Het valt gewoon op. 1 op de 3 loopt mank en de kleding die ze dragen ziet er ook niet uit. Daarbij eten ze pannenkoeken met paprika en rijstenwafels met salsasaus!! Gadver. Maar ze zijn ook heel aardig!

Maandag 16 september

2002-09-16T15:49:00.000+02:00

We hebben een auto gekocht!!! Een prachtige ford falcon 1991 6 cylinder, blauw, met airconditioning incl. 2 campingstoelen, tafel en lamp. Een heel jaar warrenty, plus aansluiting bij de Australische wegenwacht. Alles voor $5990,- met buyback garrantie van $3500,- zo kunnen we hem altijd nog terugverkopen. Dit is wat ik ff kwijt wou! Ik ben er erg blij mee (nu gaat het echt beginnen!) we kunnen hem dinsdag ophalen en dan peren we hem gelijk uit Sydney naar de blue mountains (australische alpen). Gisteren zijn we naar bondi beach geweest, heel erg mooi, en kwartier buiten het centrum maar een prachtig strand en heel veel surfers. Ook nog wat marktjes bezocht. 'sAvonds voor het eerst zelf gekookt en brie gegeten (duur!) en daarna naar de Habourbridge en het Opera House gelopen. Prachtig om die bij nacht te zien. Daar werden we tevens getrakteerd op vuur werk. Waarom zou ik niet weten. Vandaag hebben we de hele dag gewinkeld (jippie voor Lars) De buit: Flipflops en een t-shirt. Misschien wordt het wel meer want we moeten nog een winkestraatje of twee. Nou dat valt toch wel mee?! Morgen op naar de blue mountains.....

Vrijdag 13 september

2002-09-13T15:49:00.000+02:00

Eindelijk in Sydney. Onze droom is in vervulling gegaan. De reis is over het algemeen goed verlopen. Alleen was het een beetje moeilijk om afscheid te nemen van het thuis front. In het vliegtuig naar London vlogen we precies over Gouda (erg tof van de piloot dat hij ons nog een afscheid gunde!). Tevens zagen we de reeuwijkse plassen en konder we zefls de S'gravenbroekse plas herkennen. In Londen hoefde we maar twee uur te wachten voordat we in het supersonische vliegtuig konden stappen. Van buiten helemaal beschilderd met Aboriginal art en van binnen prachtig ingericht met voor iedere persoon een eigen afstandbediening cq joystick. De nieuste films werden gedraaid en je kon zelfs spelletjes spelen. We hebben ons dus weinig verveeld, maar ook weinig geslapen. We vlogen via Kev over Kabul (os sama bin...) rond midden nacht. Toch een beetje eng op 11 september! But we survived. Net voor Singapore was er nog een hevige turbulentie, wat vooral Rachel heel erg vond. De vlucht naar Sydney ging goed. We hadden een prachtig uitzicht over de outback (toen dacht ik wel even hoe gaan we het hier 8 maanden volhouden) en hebben zelfs nog Ayers rock gezien. In Sydney werden we bijzonder goed opgevangen en na de sight seeing tour zijn we naar het hostel midden in het centrum gegaan. Volgende dag hebben we allerlei info gekregen over the Oz en werken in the Oz. Vandaag gaan we opzoek naar een mooie auto!

Donderdag 12 september

2002-09-12T15:34:00.000+02:00

We have arrived!!! na een vermoeiende reis en weinig slaap heb ik eindelijk de rust gevonden om wat te schrijven. Nu weten jullie in ieder geval dat we nog leven1 Morgen volgt een uitgebreid verslag van onze vliegreis en de eerste dagen. Nu eerst even wat eten! Tot morgen.